Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 20 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Miasto (…) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT).
Miasto (…) zamierza sprzedać nieruchomość zabudowaną budynkiem mieszkalnym znajdującą się w (…) przy ul. (…); Id. działki: (…).

Nabycie ww. nieruchomości nastąpiło w dwóch etapach:

1)   (…) udziału – na podstawie postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku z dnia 14 lutego 2024 r. (sygn. Akt (...)),

2)   (…) udziału – na podstawie umowy sprzedaży z dnia 20 lutego 2025 (nabycie odpłatne).

Na podstawie Kodeksu Cywilnego (Dz. U. 2026 poz.795) art. 1023 § 1 – Skarb Państwa ani gmina nie mogą odrzucić spadku, który im przypadł z mocy ustawy oraz § 2 – Skarb Państwa ani gmina nie składają oświadczenia o przyjęciu spadku, a spadek uważa się za przyjęty z dobrodziejstwem inwentarza.

Miasto (…) ogłasza przetarg nieograniczony na sprzedaż ww. nieruchomości w całości. Nieruchomość będąca przedmiotem sprzedaży jest zabudowana budynkiem mieszkalnym. Budynek jest w złym stanie technicznym i od czasu śmierci poprzedniej właścicielki (13 marca 2020 r.) nie jest zamieszkały. Budynek jest obiektem wolnostojącym, piętrowym, podpiwniczonym, wybudowanym w konstrukcji tradycyjnej, murowanej, w latach 50-tych XX wieku i rozbudowanym w latach 80-tych. W bryle budynku znajduje się jednostanowiskowy garaż.

Pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a odziedziczeniem spadku przez Miasto (…) upłynął okres dłuższy niż 2 lata.

Miasto nie poniosło wydatków na remont czy modernizację przedmiotowego budynku oraz nie wykorzystywało go do prowadzenia działalności gospodarczej.

Pytanie

Czy Gmina ma prawo uznać, że planowana sprzedaż nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym będzie stanowić czynność zwolnioną od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Gminy, planowana sprzedaż nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Przedmiotem planowanej sprzedaży jest nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalnym. Nieruchomość została nabyta przez Gminę w dwóch częściach. Udział wynoszący (…) został nabyty przez Gminę w drodze spadku, natomiast udział wynoszący (…) został nabyty w drodze zakupu. Budynek mieszkalny jest obiektem wybudowanym w latach 50. XX wieku. W latach 80. XX wieku został rozbudowany. Budynek jest obiektem wolnostojącym, wybudowanym w konstrukcji tradycyjnej murowanej. W bryle budynku znajduje się jednostanowiskowy garaż.

Po wybudowaniu, a następnie po rozbudowie, budynek był użytkowany zgodnie ze swoim przeznaczeniem jako budynek mieszkalny i był zamieszkiwany przed nabyciem nieruchomości przez Gminę.

Od momentu pierwszego zasiedlenia budynku upłynął okres znacznie dłuższy niż dwa lata. Po nabyciu nieruchomości Gmina nie wykorzystywała budynku do prowadzenia działalności gospodarczej. Budynek nie był przez Gminę wynajmowany ani użyczany. Gmina nie dokonywała również remontów ani ulepszeń budynku. Budynek znajduje się obecnie w złym stanie technicznym. Gmina nabyła nieruchomość w drodze spadkobrania w znacznej części, a (…) nabyła w drodze zakupu od osoby fizycznej. W stosunku do nieruchomości nie przysługiwało jej zatem prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Gminie nie przysługiwało również prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT w związku z nabyciem nieruchomości.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwolniona od podatku jest dostawa budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: 1. dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim; 2. pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż dwa lata.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie od podatku wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części należy przywołać definicję pierwszego zasiedlenia zawartą w ustawie o VAT.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich: 1) wybudowaniu lub 2) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Stosownie zatem do ww. artykułu przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi albo rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

W przedmiotowej sprawie budynek mieszkalny został wybudowany w latach 50. XX wieku i był następnie wykorzystywany zgodnie z przeznaczeniem mieszkalnym. Budynek został również rozbudowany w latach 80. XX wieku i po dokonanej rozbudowie był nadal użytkowany jako budynek mieszkalny.

Tym samym, niezależnie od tego, czy za moment istotny dla oceny pierwszego zasiedlenia przyjąć użytkowanie budynku po jego pierwotnym wybudowaniu, czy też użytkowanie budynku po dokonanej w latach 80. rozbudowie, pomiędzy tym momentem a planowaną dostawą nieruchomości upłynął okres znacznie dłuższy niż dwa lata. Planowana sprzedaż nieruchomości nie będzie zatem dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia ani przed nim. Jednocześnie po nabyciu nieruchomości Gmina nie ponosiła wydatków na ulepszenie budynku. Nie były wykonywane również remonty budynku. W konsekwencji po nabyciu nieruchomości przez Gminę nie wystąpiły okoliczności, które mogłyby skutkować powstaniem nowego pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT. W ocenie Gminy bez znaczenia dla zastosowania zwolnienia pozostaje fakt, że nieruchomość została przez Gminę nabyta w sposób mieszany – w (…) w drodze spadku oraz w (…) w drodze zakupu. Nabycie udziałów w nieruchomości przez Gminę nie stanowi bowiem nowego pierwszego zasiedlenia budynku, który był już wcześniej wybudowany, użytkowany i zamieszkiwany.

Należy również podkreślić, że Gmina po nabyciu nieruchomości nie podejmowała żadnych działań mających na celu jej gospodarcze wykorzystanie. Budynek nie był przedmiotem najmu ani użyczenia, nie był wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej, a Gmina nie ponosiła nakładów na jego ulepszenie. Budynek znajduje się obecnie w złym stanie technicznym, co dodatkowo potwierdza brak działań inwestycyjnych Gminy zmierzających do zwiększenia jego wartości użytkowej lub przygotowania go do działalności gospodarczej. Na zastosowanie zwolnienia nie wpływa również brak prawa Gminy do odliczenia podatku naliczonego VAT. Okoliczność ta dodatkowo potwierdza, że Gmina nie dokonywała nabycia nieruchomości w związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

W konsekwencji, w ocenie Gminy, zostały spełnione przesłanki określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ponieważ:

·      przedmiotem dostawy będzie budynek mieszkalny, który został wybudowany i oddany do użytkowania wiele lat temu;

·      budynek był zamieszkiwany przed nabyciem nieruchomości przez Gminę;

·      w latach 80. XX wieku budynek został rozbudowany i również po rozbudowie był użytkowany jako budynek mieszkalny;

·      od momentu jego pierwszego zasiedlenia, a także od momentu jego rozbudowy i ponownego użytkowania, upłynęło znacznie więcej niż dwa lata;

·      Gmina po nabyciu nieruchomości nie dokonywała ulepszeń budynku;

·      Gmina nie ponosiła wydatków na ulepszenie budynku, które mogłyby mieć wpływ na ustalenie kolejnego momentu pierwszego zasiedlenia.

Tym samym planowana dostawa budynku mieszkalnego będzie spełniała warunki zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale związanych z gruntem albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że grunt będący przedmiotem dostawy wraz z budynkiem podlega takiemu samemu traktowaniu podatkowemu jak budynek.

W konsekwencji, skoro dostawa budynku mieszkalnego będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwolnieniem tym objęta będzie również dostawa gruntu, na którym budynek jest posadowiony. Powyższe stanowisko znajduje również potwierdzenie w utrwalonej praktyce interpretacyjnej organów podatkowych, zgodnie z którą w przypadku budynków wybudowanych wiele lat wcześniej i użytkowanych przez okres przekraczający dwa lata przed ich dostawą spełniona jest przesłanka czasowa określona w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Mając powyższe na uwadze, Gmina stoi na stanowisku, że planowana sprzedaż nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym będzie stanowiła czynność zwolnioną od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Według art. 2 pkt 6 ustawy:

Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:

Zatem w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy należy przyjąć, że zbycie nieruchomości zabudowanych, jak i niezabudowanych traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

W świetle art. 15 ust. 2 ustawy:

Z kolei na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy:

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko bowiem w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

W tym miejscu należy wskazać, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zakres i zasady zwolnienia dostawy towarów zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w tych przepisach warunki.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Według art. 2 pkt 14 ustawy:

W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Należy zaznaczyć, że jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub pkt 10a ustawy należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących ww. prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Jednocześnie należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „budynku”, będącego przykładowym obiektem, który nadaje działce status gruntu zabudowanego. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 524 ze zm.).

Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:

Natomiast kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, według którego:

W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków oraz budowli w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku lub zwolnienie, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Co do zasady zatem grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według tych samych regulacji jak budynki i budowle na nim posadowione.

Z opisu sprawy wynika, że planują Państwo dokonać sprzedaży w trybie nieograniczonego przetargu działki: (…). Działka będzie stanowiła na moment sprzedaży teren zabudowany budynkiem mieszkalnym. Budynek został wybudowany w latach 50-tych XX wieku i rozbudowany w latach 80-tych przez poprzednich właścicieli.

Z okoliczności sprawy wynika, że po wybudowaniu, a następnie po rozbudowie, budynek był użytkowany zgodnie ze swoim przeznaczeniem jako budynek mieszkalny i był zamieszkiwany przed nabyciem nieruchomości przez Gminę.

Wskazali Państwo, że od momentu jego pierwszego zasiedlenia, a także od momentu jego rozbudowy i ponownego użytkowania, upłynęło znacznie więcej niż dwa lata. Nie ponieśli Państwo żadnych wydatków na ulepszenie ww. budynku.

Wobec powyższego dostawa ww. budynku mieszkalnego posadowionego na działce (…), z uwagi na spełnienie warunku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT.

W związku z tym, że planowana dostawa ww. budynku będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, dalsza analiza zwolnień ww. dostawy – wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a lub pkt 2 ustawy – jest bezzasadna.

W konsekwencji dostawa gruntu (…) z którym ww. budynek jest związany – przy uwzględnieniu treści art. 29a ust. 8 ustawy – również będzie objęta zwolnieniem od podatku od towarów i usług.

Mając na względzie powyższe, uznać należy, że planowana sprzedaż zabudowanej działki: (…) będzie czynnością zwolnioną od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·         Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·         Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.