0111-KDIB1-3.4010.403.2026.2.JKU

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia, o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 13 sierpnia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Opis działalności X

Podstawowym przedmiotem aktywności „X Spółka Komandytowa” (dalej: „X” lub „Wnioskodawca”) jest działalność produkcyjna w zakresie produktów (…). (…).

Charakterystyczną cechą produkcji artykułów (…) jest (…).

W związku z powyższym, X jest zobowiązana do ciągłego opracowywania nowych procesów wewnętrznych oraz technologii produkcyjnych. Stały rozwój w tych obszarach jest niezbędny dla utrzymania wysokiego standardu jakości i sprostania oczekiwaniom coraz bardziej wymagających klientów.

Oprócz działalności produkcyjnej i handlowej X prowadzi także działalność rozwojową. Działalność rozwojowa w strukturze X oparta jest o metodologię KAIZEN. Metodologia KAIZEN, jest strategicznym podejściem do ciągłego doskonalenia procesów i praktyk organizacyjnych. Opierając się na zasadzie stałego ulepszania, KAIZEN skupia się na zaangażowaniu wszystkich pracowników na różnych szczeblach organizacji. Dąży do eliminacji marnotrawstwa, promując efektywność i poprawę jakości. Metodologia KAIZEN stanowi integralną część kultury firmy, umożliwiając adaptację do zmian rynkowych i utrzymanie konkurencyjnej przewagi.

Prace rozwojowe są prowadzone przede wszystkim w ramach Działu Badań i Rozwoju, (…), oraz Inżynierii Procesowej i Produktu. Wsparciem służy również Dział Kontroli Jakości.

Działalność rozwojowa jest inicjowana z trzech źródeł:

·      Działalność filarowa;

·      Działalność Audytowa;

·      Zgłoszenia zewnętrzne.

Działalność filarowa.

Każdy z filarów ma wyznaczonego Lidera oraz przypisany do niego interdyscyplinarny zespół zadaniowy. Spotkania filarowe odbywają się systematycznie, według wyznaczonego harmonogramu i/lub zgodnie z zapotrzebowaniem na realizację projektów doskonalących i organizowane są przez liderów filarów. Pracę odbywają się w sześciu głównych filarach:

1.  Filar Bezpieczeństwa i ochrony środowiska

2.  Filar Wydajności i inżynierii przemysłowej

3.  Filar niezawodności maszyn

4.  Filar jakości i kontroli procesu

5.  Filar rozwoju pracowników

6.  Filar obsługi klienta i serwisu

Podstawą działania struktury filarowej jest opracowanie analizy SWOT. Następnie na podstawie zidentyfikowanych słabych stron oraz zagrożeń prowadzona jest analiza ryzyka, a jeśli zidentyfikowane ryzyko jest dla przedsiębiorstwa nieakceptowalne, lider filaru zobowiązany jest do uruchomienia projektów mających na celu eliminację powstałego ryzyka. Każdy z kluczowych obszarów jest również opisany wskaźnikami wewnętrznymi (wymagania klienta)/i lub zewnętrznymi, które są śledzone cyklicznie (w zależności od dostępności danych od klienta), a przypadku wskaźników wewnętrznych ewaluacja rezultatów odbywa się w cyklu miesięcznym. Spadek, któregoś ze wskaźników poniżej wyznaczonego celu jest sygnałem dla Lidera Filaru do uruchomienia projektu doskonalącego oraz podjęcia akcji mającej na celu eliminację powstałych zakłóceń.

Audyty

Projekty mogą być również inicjowane na podstawie prowadzonych audytów. Tą grupę działań można podzielić na dwa źródła, zewnętrzne oraz wewnętrzne. Przedsiębiorstwo prowadzi 4 typy audytów: (…). Audyty zewnętrzne są prowadzone przez klienta i mają na celu zbadanie potencjału rozwojowego przedsiębiorstwa z wyznaczeniem poszczególnych celów dla znalezionych problemów produkcyjnych/jakościowych/ logistycznych czy z zagadnień z zakresu ergonomii pracy.

Projekty mogą być również inicjowane na podstawie zgłoszeń od poszczególnych właścicieli obszarów i/lub pracowników poszczególnych działów.

Po zdefiniowaniu problemu, który pochodzi z w/w źródeł powoływany jest interdyscyplinarny zespół zadaniowy. Zespół musi składać się ze specjalistów pochodzących z różnych działów. Dobrą praktyką jest też aby w zespole była jedna osoba nie związana z problemem ponieważ wnosi ona inne spojrzenie do analizy przedstawionego w grupie problemu. Następnie definiowany jest cel do osiągnięcia, który musi być celem mierzalnym, wyrażonym wskaźnikowo: np. (…).

W następnym kroku zespół przechodzi do analizy problemu, w zależności od stopnia skomplikowania problemu, może to być:

•      Obserwacja stanowiska pracy

•      Burza mózgów

•      Pomiary czasy cyklu poszczególnych operacji

•      Prace analityczne: (…).

Każdorazowo przeprowadzenie analizy musi przybliżać zespół do rozwiązania zdefiniowanego problemu. Na podstawie przeprowadzonej analizy określane są zadania do realizacji oraz osoby potrzebne do ich wykonywania, określany jest termin realizacji i status prowadzonych prac. W wyniku realizacji prac projektowych, przygotowywana jest dokumentacja projektowa.

Projekt 12 (…) Opracowanie i wdrożenie technologii fleksowania (…) na liniach (…)

Cel projektu

Celem projektu było opracowanie i wdrożenie technologii fleksowania (…) na liniach (…), które pozwoliłyby na automatyzację procesu, zwiększenie wydajności oraz poprawę jakości wyrobów. Kluczowe założenia obejmowały redukcję liczby czynności manualnych, eliminację wąskich gardeł w procesie produkcyjnym oraz optymalizację przepływu materiałów, co miało na celu poprawę ergonomii pracy, obniżenie kosztów operacyjnych oraz zwiększenie opłacalności produkcji.

Tło projektu

Dotychczasowy proces fleksowania na liniach produkcyjnych opierał się na technologiach, które generowały ograniczenia wydajnościowe oraz jakościowe. Na linii (…) wykorzystywana była maszyna fleksująca (…), która nie była w stanie sprostać rosnącym wymaganiom produkcji pod względem efektywności i ergonomii. Na linii (…) proces fleksowania realizowano ręcznie, co powodowało wąskie gardła w procesie produkcyjnym, obniżało powtarzalność i wizualną jakość wyrobów oraz zwiększało koszty operacyjne. Wprowadzenie nowych technologii miało na celu eliminację tych ograniczeń i stworzenie bardziej opłacalnych, zautomatyzowanych rozwiązań.

Twórczość – harmonogram i proces opracowania technologii fleksowania

Efektem przeprowadzonych prac jest ulepszony proces (automatyzacja procesu) fleksowania, dostosowany do specyfiki zarówno linii (...), jak i (...).

Spółka identyfikuje linię produkcyjną jako układ powiązanych procesów, w których każdy etap produkcji stanowi część większego, zorganizowanego systemu. Linie (...) i (...) to duże, złożone ciągi produkcyjne, dedykowane do wytwarzania konkretnych wyrobów. Każda z nich składa się z kilkunastu technologicznych podprocesów, które muszą być precyzyjnie zsynchronizowane, aby zapewnić wydajność i jakość końcowego produktu. Jednym z tych kluczowych procesów jest fleksowanie, które odpowiada za prawidłowe mocowanie elementów konstrukcyjnych w trakcie produkcji.

Pierwotnie zakładano, że robot fleksujący (...) będzie wystarczający do zastosowania na obu liniach. Prace rozpoczęto od wdrożenia tej technologii na linii (...), jednak w toku testów i analiz okazało się, że rozwiązanie to nie zapewnia wymaganej wydajności. W związku z tym konieczne było znalezienie bardziej efektywnego rozwiązania dla tej linii. Ostatecznie zdecydowano się na wdrożenie (…) automatu fleksującego (...), który lepiej odpowiadał specyfice procesu.

Wdrożenie technologii fleksowania wymagało optymalizacji tego podprocesu, co nie ograniczało się jedynie do instalacji nowej maszyny, lecz obejmowało szerokie prace analityczne i koncepcyjne, w tym:

• Dobór odpowiedniego rozwiązania technologicznego – Na podstawie analizy określono, że linia (...) wymaga zastosowania automatu fleksującego (...), natomiast na linii (...) optymalnym wyborem jest robot fleksujący (...), dostosowany do specyfiki układu stanowisk i przepływu materiałów.

• Projektowanie layoutu procesu i stanowisk pracy – W celu zapewnienia stabilności i powtarzalności fleksowania konieczne było dostosowanie układu transportu, rozmieszczenia stanowisk oraz harmonizacji procesu w kontekście całej linii produkcyjnej.

• Parametryzacja procesu fleksowania – Opracowano i wdrożono optymalne wartości siły i rozmieszczenia fleksów, (…), co pozwoliło na zwiększenie precyzji i powtarzalności montażu.

Finalnie wdrożono automat fleksujący (...) na linii (...) oraz robota (...) na linii (...), co pozwoliło na zwiększenie wydajności o 220% oraz redukcję liczby operatorów o trzy osoby.

Harmonogram prac obejmował następujące etapy:

1. Analiza i planowanie – Ocena potrzeb linii (...) i (...), opracowanie wstępnych założeń wdrożenia.

2. Testy na linii (...) – Instalacja robota (...), analiza wyników, decyzja o zastąpieniu go automatem fleksującym (...).

3. Ocena możliwości wdrożenia na linii (...) – Analiza specyfiki procesu, potwierdzenie zasadności zastosowania robota (...).

4. Testy i wdrożenie robota (...) na linii (...) – Optymalizacja parametrów i walidacja jakości procesu.

5. Implementacja na obu liniach – Instalacja finalnych rozwiązań, szkolenia operatorów, pełna integracja z procesami produkcyjnymi.

Czynniki nowatorskie

Każda linia produkcyjna jest unikalnym organizmem, którego specyfika pracy, technologia oraz układ stanowisk wymagają indywidualnego podejścia. Rzadko kiedy możliwe jest wdrożenie identycznego rozwiązania na różnych liniach, ponieważ ich funkcjonowanie zależy od wielu czynników, takich jak przepływ materiałów, rodzaj obsługiwanych produktów czy sposób integracji poszczególnych etapów procesu.

W ramach tego projektu wdrożono technologię automatycznego fleksowania na liniach produkcyjnych, na których wcześniej nie stosowano tego rozwiązania (na tych liniach produkcyjnych nie wdrażano wcześniej automatycznego fleksowania) w odniesieniu do przetwarzanych artykułów. Implementacja wymagała kompleksowego podejścia, obejmującego nie tylko samą integrację nowego systemu fleksowania, ale również dostosowanie infrastruktury transportowej, algorytmów sterowania oraz parametrów procesu.

Czynniki innowacyjne:

1. Parametryzacja procesu fleksowania – Wdrożenie technologii fleksowania wymagało określenia optymalnych parametrów pracy urządzeń w kontekście danej linii. Regulacja takich czynników jak (…) była kluczowa dla uzyskania wysokiej powtarzalności procesu. Nadmierne lub niewystarczające osadzenie fleksów prowadziłoby do problemów jakościowych, dlatego precyzyjna kontrola tych wartości była niezbędna.

2. Optymalizacja transportu (…) w procesie fleksowania – Dobór i konfiguracja transporterów miały kluczowe znaczenie dla zapewnienia ciągłego i stabilnego podawania (…). Wprowadzono rozwiązanie eliminujące problem (…). Dodatkowo, zastosowano dynamiczne przyspieszanie (…).

3. Dostosowanie sterowania (...) do nowych warunków pracy – (…).

4. Zastosowanie nowego rozwiązania w zakresie obrotu (…) (tylko (...)) – (…).

Wiedza

W toku prac projektowych ustalono:

1. Optymalną parametryzację procesu fleksowania – Pozyskano wiedzę na temat właściwych wartości siły i rozmieszczenia fleksów, zapewniających równomierną jakość i maksymalną wydajność procesu. Parametry te musiały być indywidualnie dostosowane do specyfiki każdej linii, co wymagało elastycznej konfiguracji urządzeń oraz wdrożenia systematycznej kontroli jakości.

2. Najlepszy dobór urządzeń dla poszczególnych linii – Przeprowadzona analiza wykazała, że nie ma uniwersalnego rozwiązania. Dla linii (...) optymalnym wyborem był automat fleksujący (...), który zapewnił wyższą wydajność, natomiast na linii (...) najlepiej sprawdził się robot fleksujący (...), dostosowany do układu stanowisk i przepływu materiałów.

3. Efektywną integrację technologii fleksowania z infrastrukturą produkcyjną – Pozyskano wiedzę na temat koniecznych zmian w układzie transportu oraz modyfikacji sterowania (...). Dostosowanie transporterów oraz algorytmów sterowania pozwoliło na wyeliminowanie problemów z blokowaniem maszyn i zapewnienie stabilnej pracy systemu.

Ponadto, w piśmie uzupełniającym udzielili Państwo następujących odpowiedzi:

1. Jaką konkretnie istniejącą wiedzę wykorzystują Państwo w ramach opisanych prac?

Wnioskodawca wykorzystał posiadaną wiedzę o dotychczasowych technologiach fleksowania stosowanych na obu liniach - maszynie fleksującej (...) na linii (...), która nie sprostała rosnącym wymaganiom wydajnościowym, oraz o ręcznym fleksowaniu na linii (...), powodującym wąskie gardła. Wykorzystano również wiedzę o odmiennej specyfice obu linii jako złożonych ciągów produkcyjnych, składających się z kilkunastu wzajemnie zsynchronizowanych podprocesów technologicznych. Wiedza ta nie pozwalała jednak samodzielnie określić, jaka technologia (i jej parametry) zapewni wymaganą wydajność i jakość dla każdej z dwóch odmiennych linii.

2. Czy w wyniku prac, w ramach projektu, powstała nowa wiedza? Jeśli tak, to z jakiej dziedziny, dyscypliny?

Tak. W wyniku realizacji projektu powstała nowa wiedza, która nie była dostępna przed jego realizacją. Nowa wiedza obejmuje ustalenie, że (...).

3. Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania, niewystępujące w praktyce gospodarczej zastosowano? Na czym polega unikatowość/innowacyjność tego konkretnego projektu, co pozwala uznać go za nowatorski?

W ramach projektu zastosowano następujące rozwiązania, niewystępujące wcześniej w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy:

·      (…) automat fleksujący (...) na linii (...), wdrożony w miejsce pierwotnie zakładanego robota (...), po tym jak testy wykazały jego niewystarczającą wydajność;

·      autorskie rozwiązanie w zakresie (…) dla linii (...), opracowane w odpowiedzi na nieprzewidziany problem techniczny;

·      przeprogramowanie sterownika (...) w celu wyeliminowania kolizji (…);

·      robota fleksującego (...) (w nowej konfiguracji) wdrożonego na linii (...), zastępującego dotychczasowe ręczne fleksowanie.

Unikatowość i innowacyjność projektu polega na tym, że dla każdej z dwóch linii wymagane było odrębne, dedykowane rozwiązanie technologiczne, którego nie dało się z góry przewidzieć - pierwotna hipoteza (wystarczalność (...) na obu liniach) okazała się błędna dla linii (...) i wymagała zastąpienia zupełnie innym urządzeniem, a wdrożenie wymagało rozwiązania nieprzewidzianych problemów technicznych (kolizje mechaniczne, niepowtarzalny obrót (…)). Projekt różni się w znacznym stopniu od rozwiązań dotychczas funkcjonujących u Wnioskodawcy, ponieważ automatyczne fleksowanie nie było wcześniej stosowane w odniesieniu do przetwarzanych na tych liniach artykułów.

4. Jakie konkretnie cele zostały osiągnięte, w ramach jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych?

Ostatecznie wdrożono (…) automat fleksujący (...) na linii (...) oraz robota fleksującego (...) na linii (...), co pozwoliło na zwiększenie wydajności o 220% oraz redukcję liczby operatorów o trzy osoby. Osiągnięcie celu wymagało doboru odpowiedniego rozwiązania technologicznego dla każdej linii, zaprojektowania layoutu procesu i stanowisk pracy oraz opracowania i wdrożenia optymalnych parametrów fleksowania, przy wykorzystaniu własnego zespołu technicznego Wnioskodawcy oraz zasobów rzeczowych w postaci nowych urządzeń fleksujących i zmodyfikowanego sterowania (...).

5. Czy opisany we wniosku projekt (Projekt 12 (…) - Opracowanie i wdrożenie technologii fleksowania (…) na liniach (...) i (...)) był wyrazem własnej twórczości intelektualnej, posiadał charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle i był nastawiony na stworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym? W czym przejawia się twórczy charakter tego projektu?

Tak. Twórczy charakter projektu przejawia się w tym, że pierwotnie zakładany robot (...) na linii (...) okazał się niewystarczający, co wymagało samodzielnego opracowania alternatywnego rozwiązania (automatu (...)), opracowania nowego rozwiązania w zakresie (…) dla linii (...) oraz przeprogramowania sterownika (...) w celu wyeliminowania kolizji (…).

6. Czy efekty pracy Spółki w zakresie Projektu 12 (…), których Spółka była/jest „twórcą”:

a) były i są kreacją nowego, nieistniejącego wcześniej produktu/procesu?

b) nie były i nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny?

c) nie były/nie są jedynie „techniczną”, a były/są „twórczą” realizacją szczegółowego projektu?

Tak. Efektem prac są dwa nowe, zautomatyzowane procesy fleksowania, dostosowane indywidualnie do specyfiki linii (...) i (...), niewystępujące wcześniej na żadnej z nich.

Tak. W toku testów okazało się, że pierwotnie zakładane rozwiązanie ((...) na (...)) nie zapewnia wymaganej wydajności, co nie było możliwe do przewidzenia bez przeprowadzenia testów, i wymagało zastąpienia go automatem (...).

Tak. Prace obejmowały dobór odpowiedniego rozwiązania technologicznego dla każdej linii, projektowanie layoutu i parametryzację procesu fleksowania oraz rozwiązanie nieprzewidzianych problemów (…), co wymagało twórczego podejścia inżynierskiego.

7. Czy wszystkie prace, które Państwo uważają za badawczo-rozwojowe w odniesieniu do powstałych lub zamierzonych efektów:

a) są innowacyjne i odróżniają się od tych dotychczas funkcjonujących w prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej albo w ogóle w praktyce gospodarczej?

b) prowadzą do uzyskania wyników, które mogą być powtórzone (działalność powtarzalna i/lub możliwa do odtworzenia)?

c) oparte były każdorazowo na jakichś nowych oryginalnych koncepcjach i hipotezach?

d) ukierunkowane były również na jakieś nowe odkrycia (działalność nowatorska)?

Tak. Wdrożenie automatycznego fleksowania na obu liniach (dla artykułów, na których wcześniej nie stosowano tej technologii) stanowi istotną zmianę w porównaniu z dotychczasową praktyką - ręcznym fleksowaniem na (...) i niewystarczającym (...) na (...).

Tak. Wdrożone rozwiązania (automat (...), robot (...) wraz z opracowanymi parametrami) zapewniają powtarzalną wydajność i jakość procesu.

Tak. Projekt oparty był na koncepcji dopasowania odmiennej technologii fleksującej do specyfiki każdej linii, przy czym hipoteza o wystarczalności (...) na (...) została zweryfikowana negatywnie i zastąpiona nowym rozwiązaniem.

Tak. Projekt dostarczył wiedzy o optymalnej parametryzacji procesu fleksowania, najlepszym doborze urządzeń dla poszczególnych linii oraz efektywnej integracji technologii fleksowania z infrastrukturą produkcyjną (modyfikacja transporterów i sterowania (...)).

8. Czy działalność opisana we wniosku jest podejmowana w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia?

Tak. Działalność była podejmowana w sposób uporządkowany, według systemu zakładającego niezależną analizę, testowanie i wdrożenie rozwiązania oddzielnie dla każdej z dwóch linii, z możliwością korekty pierwotnych założeń w przypadku negatywnych wyników testów. Projekt został ujęty w harmonogramie prac obejmującym pięć następujących po sobie etapów, z przypisaniem odpowiedzialności za wdrożenie każdej linii odrębnemu zespołowi technicznemu:

·      analiza i planowanie potrzeb obu linii,

·      testy na linii (...) (instalacja (...), analiza wyników, decyzja o zastąpieniu automatem (...)),

·      ocena możliwości wdrożenia na linii (...),

·      testy i wdrożenie robota (...) na linii (...),

·      implementacja finalnych rozwiązań na obu liniach wraz ze szkoleniem operatorów.

Cel projektu - zwiększenie wydajności procesu fleksowania na obu liniach - został zweryfikowany dopiero po zakończeniu wdrożenia i osiągnął wartość mierzalną 220% wzrostu wydajności.

9. Czy opisane prace stanowią działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany?

Nie. Opisane prace nie mają charakteru rutynowego ani okresowego. Nie są rutynowe, ponieważ wymagały indywidualnego dostosowania technologii fleksowania do specyfiki dwóch odrębnych linii produkcyjnych, w tym korekty pierwotnych założeń projektowych po ujawnieniu się nieprzewidzianych problemów technicznych (zastąpienie (...) automatem (...), opracowanie (…), przeprogramowanie sterownika (...)), co wykracza poza rutynową wymianę lub konserwację istniejących urządzeń według znanej procedury. Nie są również okresowe, ponieważ wdrożenie nowej technologii fleksowania było działaniem jednorazowym, zakończonym implementacją finalnych rozwiązań na obu liniach, a nie cyklicznie powtarzaną wymianą elementów maszyn.

Pytania

1.  Czy opisane w stanie faktycznym prace stanowią działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, a tym samym nie stanowią działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń o której mowa w art. 4a pkt 28 ustawy o CIT?

2.  A jeżeli tak to, czy stanowią one prace twórcze obejmujące prace rozwojowe podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT? A tym samym, czy Wnioskodawca ma prawo do rozliczenia ulgi B+R na podstawie art. 18d ust. 1 w zakresie projektów rozwojowych?

Państwa stanowisko w sprawie

Prowadzone przez X prace stanowią prace rozwojowe w rozumieniu art. 4a pkt 28 ustawy o CIT w zw. z art. 4 ust. 3 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce. Spółka nabywa i łączy dostępną wiedzę inżynieryjną (z zakresu automatyki, sterowania (...), parametryzacji procesów mechanicznych) z wiedzą operacyjną o specyfice własnych linii produkcyjnych, aby projektować i tworzyć ulepszone procesy. Tak prowadzone prace nie mają charakteru rutynowego: każdy wdrożony projekt wymagał rozwiązania problemu, który nie miał gotowego, schematycznego rozwiązania.

Prowadzone prace stanowią działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania tej wiedzy do tworzenia nowych zastosowań – o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT. Tym samym, Wnioskodawca ma prawo do rozliczenia ulgi B+R na podstawie art. 18d ust. 1 ustawy o CIT w zakresie projektów rozwojowych.

Ustawa o CIT posługuje się pojęciem działalności badawczo-rozwojowej (art. 4a pkt 26), definiując ją przez odwołanie do badań naukowych i prac rozwojowych prowadzonych w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy i tworzenia nowych zastosowań. Prace rozwojowe zostały z kolei zdefiniowane przez odsyłacz do art. 4 ust. 3 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce – jest to działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem rutynowych i okresowych zmian. Kwalifikacja daną działalność jako B+R wymaga łącznego spełnienia trzech przesłanek: twórczości, systematyczności i zwiększenia zasobów wiedzy. Wszystkie trzy przesłanki są spełnione w przypadku X, co wykazano poniżej.

Prowadzone przez wnioskodawcę projekty rozwojowe stanowią działalność B+R zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT. Kwalifikacja danych prac jako B+R wymaga łącznego spełniania następujących warunków:

• Systematyczność;

• Zwiększenie zasobów wiedzy;

• Twórczość.

Twórczość

Twórczość prac X przejawia się w tym, że każdy z projektów nie polegał na mechanicznym powieleniu gotowego schematu, lecz wymagał od zespołów wypracowania oryginalnych rozwiązań dostosowanych do specyfiki konkretnej linii produkcyjnej. Jako przykład ilustrujący charakter tej twórczości wskazuje się Projekt 12 – Opracowanie i wdrożenie technologii fleksowania na liniach (...) i (...): pierwotne założenie, że robot (...) sprawdzi się na obu liniach, okazało się błędne w toku testów – konieczne było zaprojektowanie odmiennych rozwiązań dla każdej z linii (automat (...) na linii (...), robot (...) na linii (...)), opracowanie nowych parametrów fleksowania, przeprogramowanie sterowników (...) oraz wdrożenie innowacyjnego mechanizmu (…), żadne z tych rozwiązań nie miało precedensu w dotychczasowej praktyce Spółki.

Prowadzone przez Wnioskodawcę prace spełniają kryterium twórczości, ponieważ:

• Celem prowadzonych prac jest rozszerzenie portfolio produktowego, zwiększenie zdolności produkcyjnych, zwiększenie efektywności kosztowej oraz optymalizacja procesów wewnętrznych.

• Efekty prac są oraz będą wynikiem intelektualnego wysiłku pracowników Wnioskodawcy.

• Rezultat prowadzonych prac jest odpowiednio ustalony. Rezultat prac projektowych zostanie odpowiednio wyodrębniony i udokumentowany.

• Rezultat prac ma charakter indywidualny i oryginalny. Rezultaty prowadzonych prac w sposób obiektywny wnoszą nową wartość do działalności Spółki.

Systematyczność

Prace X prowadzone są w sposób metodyczny i zaplanowany, oparty na metodologii KAIZEN oraz strukturze filarową (sześć filarów: bezpieczeństwa, wydajności, niezawodności maszyn, jakości, rozwoju pracowników, obsługi klienta). Działalność rozwojowa jest inicjowana ze zdefiniowanych źródeł (działalność filarowa, audyty, zgłoszenia zewnętrzne), a dla każdego projektu powoływany jest interdyscyplinarny zespół z wyznaczonym liderem, określanym mierzalnym celem, harmonogramem i zasobami. Postępy są śledzone w cyklu miesięcznym przez wskaźniki przypisane do poszczególnych filarów. Przykładowo Projekt 12 został zrealizowany według pięcioetapowego harmonogramu – od analizy potrzeb linii, przez testy, walidację jakości, aż po pełną integrację z procesami produkcyjnymi. Taki model organizacyjny jednoznacznie wskazuje, że chodzi o działalność prowadzoną w sposób systemowy, a nie doraźną.

Spełnienie kryterium systematyczności nie budzi zatem wątpliwości: prace są prowadzone według sformalizowanej metodologii, przez wyznaczone osoby, z określonymi celami i harmonogramami, a ich wyniki są dokumentowane i oceniane według mierzalnych wskaźników.

Zwiększenie zasobów wiedzy

Prace rozwojowe X nie kończą się na usprawnieniu procesu – ich efektem jest również trwały przyrost wiedzy inżynieryjnej i operacyjnej, która jest dokumentowana i służy kolejnym projektom. Wiedza ta nie była wcześniej dostępna w Spółce w gotowej, weryfikowalnej postaci: musiała zostać wytworzona przez zespół projektowy i potwierdzona w toku testów. Przykładowo w ramach Projektu 12 Spółka pozyskała wiedzę o optymalnej parametryzacji procesu fleksowania dla linii (...) i (...) (głębokość wbijania fleksów, prędkość posuwu, kąt nachylenia pistoletów), wiedzę o kryteriach doboru urządzeń fleksujących do określonej specyfiki linii produkcyjnej oraz wiedzę o sposobie modyfikacji algorytmów (...) eliminujących kolizje mechaniczne – a każdy z tych obszarów wymagał opracowania od podstaw i został utrwalony w dokumentacji projektowej.

Prowadzone projekty rozwojowe, wymagają rozwiązania przez Wnioskodawcy szeregu problemów technologicznych, technicznych czy procesowych. Indywidualny charakter tych problemów powoduje, że ich rozwiązanie wymaga zwiększenia wiedzy w obszarach takich jak: inżyniera procesu, produktu czy parametryzacja.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do treści art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „updop”, „ustawa o CIT”),

Zgodnie z art. 4a pkt 26 updop,

W myśl art. 4a pkt 27 updop,

W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

Stosownie do treści art. 4a pkt 28 updop,

W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

W celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 updop).

Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 updop, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Po drugie, z art. 4a pkt 26 updop, wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.

Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.

Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1. poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d updop - co zostało wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).

Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Dodatkowo warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień MF).

Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.

Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:

-     w znaczeniu pierwszym - w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź

-     w znaczeniu drugim - w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo, metodycznie).

Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).

Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF – pkt 43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe, obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).

Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45 Objaśnień MF).

Z opisu sprawy wynika, że celem realizowanego przez Państwa Projektu 12 (…), było opracowanie i wdrożenie technologii fleksowania (…) na liniach (...) i (...), które pozwoliłyby na automatyzację procesu, zwiększenie wydajności oraz poprawę jakości wyrobów. Kluczowe założenia obejmowały redukcję liczby czynności manualnych, eliminację wąskich gardeł w procesie produkcyjnym oraz optymalizację przepływu materiałów, co miało na celu poprawę ergonomii pracy, obniżenie kosztów operacyjnych oraz zwiększenie opłacalności produkcji. Ostatecznie wdrożono (…) automat fleksujący (...) na linii (...) oraz robota fleksującego (...) na linii (...), co pozwoliło na zwiększenie wydajności o 220% oraz redukcję liczby operatorów o trzy osoby.

Analizując zawarty we wniosku opis nie można uznać, że prace wykonywane w ramach projektu są wynikiem prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez Państwa, ponieważ nie można im przypisach twórczego charakteru.

W opisie prac nie sposób dopatrzyć się wymienionych w objaśnieniach podatkowych niezbędnych elementów działalności B+R, odwołujących się do twórczego działania.

Nie można uznać, że ww. działania mają charakter twórczy, a to właśnie twórczy charakter prac stanowi jedno z kryteriów pozwalających uznać prowadzone przez podatnika prace za prace badawczo-rozwojowe. Jak już wyżej wskazano, twórczy charakter działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

W przedsiębiorstwach produkcyjnych procesy produkcyjne poddawane są stałej analizie w celu wyeliminowania błędów, niedoskonałości, zwiększeniu wydajności procesów, poprawy jakości wytwarzanych produktów oraz redukcji kosztów. Celem prowadzonych prac jest usprawnienie procesów produkcyjnych w każdym przedsiębiorstwie.

Nie można jednak twierdzić, że prace te w każdym przypadku, stanowią działalność badawczo-rozwojową w myśl powołanych przepisów. Nie każde usprawnienie procesu produkcyjnego można uznać za prace badawczo-rozwojowe, bowiem nie każde mają charakter twórczy.

Opisany we wniosku projekt ma jedynie cechy automatyzacji procesu produkcyjnego, co pozwoliło na zwiększenie wydajności oraz poprawę jakości wyrobów poprzez montaż zakupionych urządzeń oraz ich wdrożenie tak aby były efektywnie zintegrowane z infrastrukturą produkcyjną.

Opisane ww. prace w ramach projektu 12 co prawda jak wynika z wniosku prowadzone są w sposób systematyczny, prowadzą do nabycia nowej wiedzy oraz w ramach projektu zastosowano rozwiązania niewystępujące w dotychczasowej praktyce Państwa Spółki, jednak aby prace mogły zostać uznane za twórcze to muszą polegać na tworzeniu nowych i oryginalnych rozwiązań o unikalnym charakterze.

Natomiast, ww. prac opisanych we wniosku nie można za takie uznać.

Prace wykonywane przez pracowników Spółki, nie znoszą znamion prac które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT. Są to typowe prace prowadzone w celu wdrożenia i integracji nabytej maszyny z procesem produkcyjnym.

Biorąc pod uwagę powyższe, nie zgadzam się z Państwem, że opisane w stanie faktycznym prace stanowią działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, a tym samym nie stanowią działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń o której mowa w art. 4a pkt 28 ustawy o CIT.

Również, nie zgadzam się z Państwem, że projekty rozwojowe stanowią prace twórcze obejmujące prace rozwojowe podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT.

Tym samym, Państwa Spółka nie ma prawa do rozliczenia ulgi B+R na podstawie art. 18d ust. 1 ustawy o CIT.

Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i 2 jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa Spółkę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa Spółkę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.