0114-KDIP4-3.4012.405.2026.3.DK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych sprzedaży działek powstałych po podziale. Uzupełniła go Pani pismami z 26 lipca 2026 r. (wpływ 26 lipca 2026 r.) oraz z 8 września 2026 r. (wpływ 8 września 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwania.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną. W okresie od maja 2025 r. do maja 2026 r. Wnioskodawca prowadził jednoosobową działalność gospodarczą, której przedmiotem było pośrednictwo w obrocie nieruchomościami. Od 30 maja 2026 r. działalność ta pozostaje w stanie zawieszenia. Wnioskodawca aktualnie pracuje na etacie w urzędzie (kontynuując zawód wykonywany przed założeniem firmy).

Wnioskodawca podkreśla, że nieruchomość gruntową (dwie działki rolne) zakupił na podstawie aktów notarialnych: rep. (…) z dnia (…) 2011 r. i rep (…) z dnia (…) 2012 r. (czyli 13 lat przed uruchomieniem jakiejkolwiek działalności gospodarczej). Grunt został nabyty wyłącznie do majątku osobistego (prywatnego) z intencją lokaty kapitału i posiadania. Przedmiotowa nieruchomość nigdy nie była wprowadzona do ewidencji środków trwałych firmy, nie była wykorzystywana w prowadzonej działalności, a wydatki z nią związane nie stanowiły kosztów uzyskania przychodów.

Z uwagi na brak zainteresowania rynkowego zakupem nieruchomości rolnej w całości, Wnioskodawca, działając jako osoba prywatna w celu zwiększenia szansy na sprzedaż, wystąpił o wydanie decyzji o Warunkach Zabudowy (WZ) oraz dokonał podziału geodezyjnego nieruchomości na mniejsze działki. Działania te były niezbędne i miały charakter wyłącznie racjonalnego zarządzania majątkiem prywatnym. W 2026 r. Wnioskodawca sprzedał jedną z wydzielonych działek na podstawie aktu notarialnego, a pozostałe działki zamierza również sukcesywnie sprzedawać.

Przedmiotowe nieruchomości generują dla Wnioskodawcy zbędne koszty utrzymania (konieczność regularnego oczyszczania i koszenia) oraz stanowią uciążliwość logistyczną (Wnioskodawca mieszka w innym województwie).

Działki są nieogrodzone i jeśli zostaną zaniedbane, za jakiś czas zarosną drzewami i zostaną zasypane śmieciami przez przypadkowe osoby. Wyłączną intencją Wnioskodawcy jest likwidacja kłopotliwego majątku prywatnego w celu przeniesienia uwolnionego kapitału na pasywne formy lokowania oszczędności (np. giełda).

Wnioskodawca nie podejmował i nie zamierza podejmować żadnych aktywnych działań marketingowych ani inwestycyjnych zwiększających atrakcyjność gruntu. Działki nie są i nie będą uzbrajane w media, wyrównywane ani doposażane w drogę. Informacja o sprzedaży została wywieszona w terenie na prostym banerze informacyjnym skierowanym wyłącznie do społeczności lokalnej. Ogłoszenie było umieszczone tylko na popularnych bezpłatnych portalach (…). Wnioskodawca nie korzysta z baz klientów, narzędzi ani kontaktów pozyskanych w trakcie prowadzenia firmy - usługa pośrednictwa odbywała się na zasadzie współpracy B2B z innym biurem, a wszystkie kontakty, baza klientów i narzędzia stanowią ich własność.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

1. Działki będące przedmiotem wniosku są gruntami ornymi klasy V. Ze względu na słabą klasę ziemi, teren nie był uprawiany. Działki nie były koszone przez wiele lat z uwagi na wysokie koszty i w tej chwili są porośnięte samosiejkami krzewów i drzew.

2. W okresie od 3 maja 2025 r. do 30 maja 2026 r. Wnioskodawca prowadził jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą (…), NIP (…), REGON (…).

W okresie od 19 maja 2025 r. do 30 maja 2026 r. Wnioskodawca był czynnym podatnikiem VAT zgodnie z VAT-R z 19 maja 2025 r. Aktualnie firma jest zawieszona.

Przeważająca działalność: kod PKD2025: 68.31.Z Pośrednictwo w obrocie nieruchomościami

3. Działki (przed podziałem i po) nie były/nie są/nie będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę w działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy o podatku od towarów i usług.

4. Działki od momentu nabycia do momentu ich zbycia po podziale nie były i nie są udostępniane przez Wnioskodawcę na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. Na chwilę obecną Wnioskodawca nie jest w stanie przewidzieć, jaki będzie dalszy los działek i czy nie będzie zmuszony ich udostępnić. Na razie nie ma takich planów.

5. Wnioskodawca nie udzielał i nie zamierza udzielać kupującemu lub podmiotowi trzeciemu (innej osobie niż nabywca działki/działek) pełnomocnictwa bądź jakiegokolwiek innego umocowania prawnego do działania w Jego imieniu i na Jego rzecz w związku z przygotowaniem działek do sprzedaży.

6. Wnioskodawca obecnie nie planuje sprzedaży innej nieruchomości.

7. Wnioskodawca sprzedał wcześniej inne nieruchomości:

- 24 maja 2019 r. – sprzedaż udziału 1/4 zabudowanej działki o nr ewid. (…) i sprzedaż udziału 1/32 działki drogowej o nr ewid. (…)

- 17 czerwca 2019 r. – sprzedaż udziału 1/4 zabudowanej działki o nr ewid. (…) i sprzedaż udziału 1/32 działki drogowej o nr ewid. (…)

- 25 marca 2021 r. – sprzedaż udziału 1/2 lokalu mieszkalnego w (…)

Z tytułu sprzedaży ww. nieruchomości Wnioskodawca nie był zobowiązany zarejestrować się jako podatnik VAT i wykazać podatek należny.

8. Wnioskodawca nie występował z wnioskiem o uchwalenie/zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu, na którym znajdują się przedmiotowe działki.

9. Nabywca sprzedanej działki zgłosił się w odpowiedzi na bezpłatne ogłoszenie zamieszczone przeze Wnioskodawcę w internecie.

10. Po podziale powstało 7 (słownie: siedem) działek. Wnioskodawca jedną sprzedał, planuje sprzedać jeszcze cztery, a dwie zostawić na przyszłość dla siebie i rodziny. Nr ewid. działek: 1 (do sprzedania), 2 (sprzedana), 3 (do sprzedania), 4 (do sprzedania), 5 (do sprzedania), 6, 7.

Pytania

1.  Czy w opisanym stanie faktycznym, dokonana w 2026 r. sprzedaż pierwszej wydzielonej działki gruntu podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT) na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT, czy też stanowiła ona wyprzedaż majątku prywatnego niepodlegającą opodatkowaniu tym podatkiem?

2.  Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, planowana sukcesywna sprzedaż pozostałych wydzielonych działek gruntu będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT) na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT, czy też stanowić będzie wyprzedaż majątku prywatnego niepodlegającą opodatkowaniu tym podatkiem?

Pani stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, zarówno w odniesieniu do pytania nr 1, jak i nr 2, dokonana oraz planowana sprzedaż wydzielonych działek gruntu nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT). Czynności te stanowią formę zwykłego wykonywania prawa własności i wyprzedaż majątku osobistego.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, aby uznać daną czynność za działalność gospodarczą, musi ona charakteryzować się zorganizowanym i ciągłym charakterem, a sprzedawca musi angażować środki podobne do tych, jakie wykorzystują profesjonalni handlowcy. W orzecznictwie TSUE (sprawy połączone C-180/10 i C-181/10) oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. wyrok z 3 lipca 2020 r., sygn. akt I FSK 131/18) jednoznacznie wskazuje się, że liczba transakcji, sam podział geodezyjny gruntu czy wystąpienie o warunki zabudowy (WZ) w celu ułatwienia zbycia z powodu braku popytu na całość, nie są wystarczające do uznania sprzedawcy za podatnika VAT, jeśli działania mieszczą się w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Kluczowe w sprawie jest to, że Wnioskodawca nabył grunt w latach 2011-2012 do majątku osobistego – ok. 13 lat przed uruchomieniem JDG w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami (która od maja 2026 r. jest zawieszona). Nieruchomość ta nigdy nie była środkiem trwałym firmy, nie służyła prowadzeniu biznesu, a wydatki z nią związane nie stanowiły kosztów podatkowych przedsiębiorstwa. Ani przy zrealizowanej, ani przy planowanej sprzedaży Wnioskodawca nie wykorzystuje wiedzy zawodowej, struktur firmy, baz klientów ani kontaktów biznesowych. Wnioskodawca nie dokonuje żadnych inwestycji na terenie działek (brak przyłączy mediów, budowy dróg czy wyrównywania terenu).

Ogłoszenie na bezpłatnych i popularnych wśród osób prywatnych portalach oraz w formie prostego baneru dla społeczności lokalnej to podstawowy, prywatny sposób informowania o zamiarze wyprzedaży własności. Motywacja Wnioskodawcy jest uzasadniona życiowo. Z uwagi na znaczną odległość od miejsca zamieszkania i koszty utrzymania gruntu, dąży on do likwidacji kłopotliwego majątku prywatnego w celu racjonalnego zarządzania majątkiem i przeniesienia kapitału na pasywne inwestycje giełdowe. Działania Wnioskodawcy nie wykraczają poza ramy zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, a zatem sprzedaż działek jest neutralna na gruncie podatku VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przy czym stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ww. ustawy bądź świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana jest przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.

Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:

W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

W świetle powyższego stwierdzić należy, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Tym samym, wykorzystywanie majątku prywatnego przez osobę fizyczną stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym przypadku nieruchomości, jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie towarów w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności handlowej.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92, które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r. sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny, to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795), zwana dalej: Kodeks cywilny.

Zgodnie z art. 535 Kodeksu cywilnego:

W myśl art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:

Z opisu sprawy wynika, że jest Pani osobą fizyczną. W okresie od maja 2025 r. do maja 2026 r. prowadziła Pani jednoosobową działalność gospodarczą, której przedmiotem było pośrednictwo w obrocie nieruchomościami. Od maja 2026 r. działalność ta pozostaje w stanie zawieszenia. Aktualnie pracuje Pani na etacie w urzędzie.

Na podstawie aktów notarialnych z (…) 2011 r. i (…) 2012 r. zakupiła Pani nieruchomość gruntową (dwie działki rolne). Grunt został nabyty wyłącznie do majątku osobistego (prywatnego) z intencją lokaty kapitału i posiadania. Przedmiotowa nieruchomość nigdy nie była wprowadzona do ewidencji środków trwałych firmy, nie była wykorzystywana w prowadzonej działalności, a wydatki z nią związane nie stanowiły kosztów uzyskania przychodów. Z uwagi na brak zainteresowania rynkowego zakupem nieruchomości rolnej w całości, w celu zwiększenia szansy na sprzedaż, wystąpiła Pani jako osoba prywatna o wydanie decyzji o warunkach zabudowy oraz dokonała Pani podziału geodezyjnego nieruchomości na mniejsze działki. Działania te były niezbędne i miały charakter wyłącznie racjonalnego zarządzania majątkiem prywatnym.

Po podziale powstało 7 działek o nr ewidencyjnych 1, 2, 3, 4, 5, 6 i 7.

Działka o nr 2 została przez Panią sprzedana na podstawie aktu notarialnego w 2026 r., a nabywca zgłosił się w odpowiedzi na bezpłatne ogłoszenie zamieszczone przez Panią w Internecie.

Działki o nr 6 i 7 planuje Pani zostawić na przyszłość dla siebie i rodziny, zaś działki o nr 1, 3, 4 i 5 przeznaczone są do sprzedaży.

Przedmiotowe nieruchomości generują dla Pani zbędne koszty utrzymania (konieczność regularnego oczyszczania i koszenia) oraz stanowią uciążliwość logistyczną (mieszka Pani w innym województwie). Działki są nieogrodzone i jeśli zostaną zaniedbane, za jakiś czas zarosną drzewami i zostaną zasypane śmieciami przez przypadkowe osoby. Wyłączną Pani intencją jest likwidacja kłopotliwego majątku prywatnego w celu przeniesienia uwolnionego kapitału na pasywne formy lokowania oszczędności.

Nie podejmowała Pani i nie zamierza Pani podejmować żadnych aktywnych działań marketingowych ani inwestycyjnych zwiększających atrakcyjność gruntu. Działki nie są i nie będą uzbrajane w media, wyrównywane ani doposażane w drogę. Nie występowała Pani z wnioskiem o uchwalenie/zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu, na którym znajdują się przedmiotowe działki. Informacja o sprzedaży została wywieszona w terenie na prostym banerze informacyjnym skierowanym wyłącznie do społeczności lokalnej. Ogłoszenie było umieszczone tylko na popularnych bezpłatnych portalach (…). Nie korzysta Pani z baz klientów, narzędzi ani kontaktów pozyskanych w trakcie prowadzenia firmy.

Działki przez cały okres posiadania nie były i nie są przez Panią udostępniane na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. Nie udzielała i nie zamierza Pani udzielać kupującemu lub podmiotowi trzeciemu pełnomocnictwa bądź jakiegokolwiek innego umocowania prawnego do działania w Pani imieniu i na Pani rzecz w związku z przygotowaniem działek do sprzedaży.

W 2019 r. sprzedała Pani udziały w zabudowanych działkach oraz w 2021 r. dokonała Pani sprzedaży udziału w lokalu mieszkalnym. Z tytułu ww. sprzedaży nie była Pani zobowiązana zarejestrować się jako podatnik VAT i wykazać podatek należny. Obecnie nie planuje Pani sprzedaży innej nieruchomości.

Pani wątpliwości dotyczą tego, czy dokonana w 2026 r. sprzedaż pierwszej wydzielonej działki gruntu podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT , czy też stanowiła ona wyprzedaż majątku prywatnego niepodlegającą opodatkowaniu tym podatkiem oraz czy planowana sukcesywna sprzedaż pozostałych wydzielonych działek gruntu będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT, czy też stanowić będzie wyprzedaż majątku prywatnego niepodlegającą opodatkowaniu tym podatkiem.

W przedmiotowej sprawie należy ustalić, czy w odniesieniu do dokonanej oraz planowanej sprzedaży działek spełnia/będzie Pani spełniała przesłanki do uznania Pani za podatnika podatku od towarów i usług, w zakresie ww. czynności.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa/będzie działać jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będących przedmiotem Pani wątpliwości, należy wskazać, że w odniesieniu do przedmiotowych działek jedyne działania jakie Pani poczyniła to wystąpienie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy oraz dokonanie podziału geodezyjnego nieruchomości na mniejsze działki. Działania te były niezbędne i miały charakter wyłącznie racjonalnego zarządzania majątkiem prywatnym.

Istotne w niniejszej sprawie jest to, że przedmiotowa nieruchomość, z której wydzielono 7 działek, nie była wykorzystywana w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, nie była wprowadzona do ewidencji środków trwałych firmy.

Nie występowała Pani z wnioskiem o uchwalenie/zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu, na którym znajdują się przedmiotowe działki. Działki od momentu nabycia do momentu ich zbycia nie były i nie są udostępniane przez Panią ma podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze.

Warto podkreślić, że nie podejmowała i nie zamierza Pani podejmować żadnych aktywnych działań marketingowych ani inwestycyjnych zwiększających atrakcyjność gruntu. Działki nie są i nie będą uzbrajane w media, wyrównywane ani doposażane w drogę. Informacja o sprzedaży została wywieszona w terenie na banerze informacyjnym, a ogłoszenie umieszczone zostało tylko na popularnych, bezpłatnych portalach. W odpowiedzi na takie ogłoszenie zgłosił się nabywca sprzedanej już przez Panią działki. Jak Pani wskazuje, nie udzielała ani nie zamierza Pani udzielać kupującemu lub osobie trzeciej (innej osobie niż nabywca działki/działek) pełnomocnictwa bądź jakiekolwiek innego umocowania prawnego do działania w Pani imieniu i na Pani rzecz w związku z przygotowaniem przedmiotowych działek do sprzedaży.

W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu zarówno do dokonanej jak i planowanej sprzedaży działek nie wystąpił/nie wystąpi ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż ww. działek wypełnia/wypełni przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęła i nie podejmuje Pani takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pani aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE w sprawach C-180/10 i C-181/10.

Zatem dokonując sprzedaży opisanych we wniosku działek korzystała/będzie korzystać Pani z przysługującego Pani prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest/nie będzie wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia/pozbawi Panią cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww. działek, a dostawę tych działek - cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W konsekwencji, sprzedaż pierwszej wydzielonej działki gruntu, jak również planowana sprzedaż pozostałych wydzielonych działek gruntu, o których mowa we wniosku, nie jest/nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Pani stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny bądź zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego bądź zdarzeniem przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku i w jego uzupełnieniu opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.