0114-KDIP3-2.4011.756.2026.2.MJ

Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od samochodu otrzymanego w darowiźnie od matki.

Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.756.2026.2.MJ
Rodzaj dokumentu: Interpretacja indywidualna
Data wydania: 18 września 2026
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Status: Aktualna

Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 14 sierpnia 2026 r. - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W dniu 4 kwietnia 2025 roku tytułem darowizny od swojej matki nabył Pan własność używanego samochodu (…) o pojemności silnika 1368 cm3, rok produkcji 2008. Samochód był wówczas warty 12.000,00 zł (dwanaście tysięcy złotych).

Z uwagi na to, iż jest Pan synem darczyńcy (I grupa podatkowa) oraz, że była to pierwsza darowizna z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego w ciągu ostatnich 5 lat kalendarzowych, przedmiot darowizny nie podlegał opodatkowaniu z uwagi na brak przekroczenia wysokości kwoty wolnej od podatku wynikającej z treści art. 9 ust. 1 pkt 1) ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn, jak również darowizna nie podlegała obowiązkowi zgłoszenia zgodnie z treścią art. 4a ust. 4 pkt 1) ww. ustawy.

W dniu 8 kwietnia 2025 roku oświadczeniem wprowadził Pan ww. samochód do ewidencji środków trwałych prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej (NIP: (…)). Od tego też dnia, aż po dzień złożenia niniejszego wniosku, czyni Pan comiesięczne odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej przyjętego środka trwałego w postaci ww. samochodu, ze stawką amortyzacyjną w wysokości 40%, które to odpisy amortyzacyjne zalicza Pan do kosztów uzyskania przychodów (KUP).

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Zgodnie z PKD 69.10.Z prowadzi Pan działalność prawniczą. Dla dochodów uzyskiwanych z działalności gospodarczej wybrał Pan skalę podatkową. Samochód był własnością prywatną Pana matki i nie dokonywała ona od niego odpisów amortyzacyjnych.

Pytanie

Czy zgodnie z treścią art. 23 ust. 1 pkt 45a) lit. a) tiret trzecie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, pojęcie "korzystania ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn" dotyczy także składników majątkowych nabytych przez podatnika w drodze darowizny, które korzystają z kwoty wolnej od podatku od darowizny z uwagi na swoją wartość, tj. nieprzekraczającą w I grupie podatkowej wartości 36.120,00 zł (trzydziestu sześciu tysięcy stu dwudziestu złotych), a zatem odpisy amortyzacyjne od takich składników majątkowych nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie treść art. 23 ust. 1 pkt 45a) lit. a) tiret trzecie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych obejmuje jedynie składniki majątkowe, które korzystają ze zwolnienia z podatku od darowizny - tj. wówczas gdy ich wartość przekracza kwoty wolne od podatku zawarte w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn i podatnik zdecydował się skorzystać ze zwolnienia przewidzianego np. w treści art. 4a ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn.

Nie dotyczy to zaś sytuacji, gdy z uwagi na kwotę wolną od podatku taki składnik majątkowy w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem od darowizny, więc konstrukcja zwolnienia z opodatkowania nie znajduje zastosowania.

Na taką intencję ustawodawcy wskazuje brzmienie rozpatrywanych przepisów - "zwolnienie od opodatkowania", a "niepodleganie opodatkowaniu" są innymi kategoriami w prawie podatkowym.

Pierwsze pojęcie dotyczy sytuacji, gdy ustawodawca zezwala w określonych okolicznościach na uniknięcie konieczności zapłaty podatku, który normalnie byłby należny. Drugie zaś to intencjonalne wyłączenie przez ustawodawcę pewnego rodzaju czynności spod obowiązku podatkowego lub też wyłączenie pewnych czynności spod obowiązku podatkowego z uwagi na ich niską wartość (potocznie rozumiane też jako "kwota wolna od podatku").

Ponadto, także uzasadnienie ustawy wprowadzającej przepis art. 23 ust. 1 pkt 45a) lit. a) tiret trzecie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w obecnym brzmieniu (strona 33 załączonego do wniosku pliku z uzasadnieniem nowelizacji, dostępne również na stronie: https://www.sejm.gov.pl/Sejm8.nsf/druk.xsp7nR1878) potwierdza, że "kosztem uzyskania przychodu będą również odpisy amortyzacyjne w przypadku, kiedy składnik majątku otrzymany w drodze spadku albo darowizny podlega opodatkowaniu, ale z uwagi na jego wartość mieści się w tzw. kwocie wolnej w podatku od spadków darowizn".

Choć stanowisko ustawodawcy wyrażone w uzasadnieniu jest nieprecyzyjne (bo składnik majątku nieprzekraczający kwoty wolnej od podatku od darowizny w ogóle nie podlega opodatkowaniu), to jednak wskazuje na to, iż konstruując nowe brzmienie przepisu art. 23 ust. 1 pkt 45a) lit. a) tiret trzecie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych miał on na myśli objęcie jego zastosowaniem takich składników majątkowych, które podlegałyby podatkowi od darowizny z uwagi na wartość przekraczającą progi kwoty wolnej od podatku wynikające z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn, ale podatnik skorzystał ze zwolnienia z podatku od darowizny.

W Pana opinii także zasada rozstrzygania wątpliwości na korzyść podatnika wynikająca z treści art. 2a s ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) wspiera powyższą interpretację.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że poniesienie tego wydatku miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu, ewentualnie na zachowanie lub zabezpieczenie źródła tego przychodu.

Przepis art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23 . W przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.

Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

2) maszyny, urządzenia i środki transportu,

3) inne przedmioty

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Z przytoczonych przepisów wynika zatem, że składnik majątkowy może być uznany za środek trwały w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków:

musi stanowić własność lub współwłasność podatnika,
musi być kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania - ustawodawca nie określił bliżej tych warunków, jednakże należy stwierdzić, że warunki te spełnia składnik majątku, który jest wyposażony we wszystkie elementy konstrukcyjne pozwalające na jego funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem, sprawny techniczne i zalegalizowany prawnie w formie ewentualnie wymaganych uprawnień, homologacji i pozwoleń na użytkowanie,
jego przewidywany okres używania musi być dłuższy niż rok,
musi być wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą lub oddany do używania innym podmiotom, na podstawie umów wymienionych w cyt. art. 22a ust. 1 ww. ustawy, tj. na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub leasingu.

Stosownie natomiast do art. 22c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Amortyzacji nie podlegają:

1) grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,

2) budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami, lokalne mieszkalne stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, służące prowadzonej działalności gospodarczej lub wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy,

3) dzieła sztuki i eksponaty muzealne,

4) wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 22b ust. 2 pkt 1 i 1a,

5) składniki majątku, które nie są używane na skutek zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej albo zaprzestania działalności, w której te składniki były używane; w tym przypadku składniki te nie podlegają amortyzacji od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zawieszono albo zaprzestano tej działalności

- zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami materialnymi i prawnymi.

Należy także wskazać na art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w myśl którego:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych nieodpłatnie, z wyjątkiem nabytych w drodze spadku, jeżeli:

- nabycie to nie stanowi przychodu z tytułu nieodpłatnego otrzymania rzeczy lub praw lub

- dochód z tego tytułu jest zwolniony od podatku dochodowego, lub

- nabycie to korzysta ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn, lub

- nabycie to stanowi dochód, od którego na podstawie odrębnych przepisów zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 23 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepisu ust. 1 pkt 45a lit. a nie stosuje się do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nabytych w drodze darowizny, jeżeli darczyńca dokonywał odpisów amortyzacyjnych od tych składników. W tym przypadku stosuje się odpowiednio przepisy art. 22g ust. 12 oraz art. 22h ust. 3 i nie stosuje się przepisu art. 22g ust. 15.

Ww. artykuł pozwala na zaliczenie do kosztów podatkowych odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych w drodze darowizny, jeżeli nabycie to korzysta ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn, w przypadku gdy środki te wykorzystywane przez darczyńcę były przez niego amortyzowane. Oznacza to, że obdarowany przyjmuje je w wartości określonej przez darczyńcę (kontynuacja). Kontynuując amortyzację tych składników, uwzględnia też wysokość dokonanych już przez darczyńcę odpisów oraz przyjętą metodę amortyzacji.

Ustawodawca wyłączył zatem możliwość zaliczenia do kosztów podatkowych odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w sytuacji, kiedy to nabycie korzystało ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn.

Zgodnie z art. 22h ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e , do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Stosownie do art. 22f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 22b.

Wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się na podstawie art. 22g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sposób ustalenia wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych jest zróżnicowany ze względu na sposób ich nabycia.

Stosownie do art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób - wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości.

Jednocześnie - stosownie do art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478 ze zm.):

Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli: zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 1a-2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia - w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4.

Natomiast zgodnie z art. 4a ust. 3 tej ustawy:

W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1-2, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.

W myśl art. 4a ust. 4 pkt 2 ww. ustawy:

Obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego albo w tej formie zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron.

Według art. 9 ust. 1 ww. ustawy:

Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej:

1) 36 120 zł1 - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej;

2) 27 090 zł1 - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do II grupy podatkowej;

3) 5733 zł1 - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do III grupy podatkowej.

Z treści wniosku wynika, że:

prowadzi Pan działalność gospodarczą,
w 2025 r. otrzymał Pan w darowiźnie od matki samochód,
wartość samochodu wynosiła wówczas 12.000,00 zł,
odpisy amortyzacyjne od ww. samochodu zalicza Pan do kosztów uzyskania przychodów.

Pana wątpliwość dotyczy tego, czy zgodnie z treścią art. 23 ust. 1 pkt 45a) lit. a) tiret trzecie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pojęcie "korzystania ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn" dotyczy także składników majątkowych nabytych przez podatnika w drodze darowizny, które korzystają z kwoty wolnej od podatku od darowizny z uwagi na swoją wartość, tj. nieprzekraczającą w I grupie podatkowej wartości 36.120,00 zł, a zatem odpisy amortyzacyjne od takich składników majątkowych nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów.

Z powołanego powyżej art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn wynika, że podstawowym warunkiem dla skorzystania ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn jest zgłoszenie faktu nabycia majątku naczelnikowi właściwego urzędu skarbowego. Zgłoszenie powinno zostać złożone - co do zasady na formularzu SD-Z2 - w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego.

Podkreślić należy, że zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa - zwolnienia podatkowe stanowią wyłom od zasady powszechności opodatkowania. Zauważyć należy, iż ustawodawca konstruując zwolnienie zawarte w przepisie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn wprowadził jednoznaczne warunki umożliwiające skorzystanie z omawianego zwolnienia w stosunku do nabycia w drodze dziedziczenia dla określonej przepisami grupy osób.

Możliwość skorzystania ze zwolnienia od zapłaty podatku od spadków i darowizn przewidzianego dla członków najbliższej rodziny (art. 4a ustawy) stanowi prawo podatnika nie obowiązek.

W tym miejscu jeszcze raz należy podkreślić, że możliwość zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych otrzymanych nieodpłatnie została wyłączona, jeżeli ich nabycie korzysta ze zwolnienia z podatku od spadków i darowizn.

Zatem odpisy amortyzacyjne od środków trwałych nabytych w drodze darowizny mogą stanowić koszty uzyskania przychodu tylko w przypadku, kiedy wartość darowizny nie korzystała ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn.

W związku z tym, jeżeli nabycie środka trwałego w drodze darowizny podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, ale podatek ten nie występuje z uwagi na wartość nabytego środka trwałego (zgodnie z art. 9 ustawy o podatku od spadków i darowizn) wówczas odpisy amortyzacyjne od takiego składnika majątku stanowią koszt uzyskania przychodów.

W tym miejscu należy podkreślić, że wyłączenie przewidziane w art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie obejmuje darowizn w wysokości kwoty określonej w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, tj. darowizn niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Wobec tego, należy zgodzić się z Panem, że art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a) tiret trzecie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obejmuje jedynie składniki majątkowe, które korzystają ze zwolnienia z podatku od darowizny - tj. wówczas gdy ich wartość przekracza kwoty wolne od podatku zawarte w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn i podatnik zdecydował się skorzystać ze zwolnienia przewidzianego w ustawie o podatku od spadków i darowizn.

Kosztem uzyskania przychodu będą więc odpisy amortyzacyjne w przypadku, kiedy składnik majątku otrzymany w drodze darowizny podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, ale z uwagi na jego wartość mieści się w tzw. kwocie wolnej w podatku od spadków i darowizn.

Pana stanowisko jest zatem prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Interpretacja a sytuacja podatnika

Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.

Kontakt z biurem