Przejdź do treści

0114-KDIP2-2.4010.317.2026.1.AS

Brak rozpoznania różnic kursowych w przypadku przewalutowania należności pożyczkowej z EUR na PLN przed jej spłatą.

Sygnatura
0114-KDIP2-2.4010.317.2026.1.AS
Data wydania
Organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Status
Aktualna

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych - jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 14 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie braku rozpoznania różnic kursowych w przypadku przewalutowania Należności pożyczkowej z EUR na PLN przed jej spłatą.

Treść wniosku jest następująca.

Opis zdarzenia przyszłego

1.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki kapitałowej (spółki z ograniczoną odpowiedzialnością) pod firmą X. sp. z o.o. z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”). Spółka podlega w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W latach 2020-2023 Spółka otrzymała finansowanie dłużne w formie pożyczek (oprocentowanych) udzielonych przez swojego jedynego udziałowca, tj. Y. S.à r.l. z siedzibą w Luksemburgu. Pożyczki zostały udzielone na podstawie odrębnych umów, tj.:

  • umowy pożyczki z dnia 24 listopada 2020 r. (kwota otrzymanego finansowania: (...) EUR),
  • umowy pożyczki z dnia 26 listopada 2020 r. (kwota otrzymanego finansowania: (...) EUR),
  • umowy pożyczki z dnia 8 grudnia 2020 r. (kwota otrzymanego finansowania: (...) EUR).

Łączna kwota finansowania udzielonego Wnioskodawcy przez Y. S.à.r.l. wyniosła (...) EUR. Wszystkie pożyczki zostały udzielone w walucie euro (EUR) na okres 10 lat. Są one oprocentowane według stałej stopy procentowej, która ulega okresowej aktualizacji w oparciu o wykonywane analizy cen transferowych. Umowy pożyczek przewidują możliwość kapitalizacji naliczonych, lecz niezapłaconych odsetek.

Środki uzyskane z tytułu poszczególnych pożyczek były wykorzystywane na finansowanie działalności Spółki, w tym w szczególności:

  • pokrycie opłat publicznoprawnych (w tym podatków i opłat skarbowych),
  • finansowanie nabycia udziałów w podmiocie niepowiązanym,
  • pokrycie kosztów transakcyjnych i operacyjnych związanych z tym nabyciem,
  • finansowanie kosztów ubezpieczenia oraz innych kosztów związanych z procesem inwestycyjnym.

Na dzień złożenia wniosku pożyczki nie zostały spłacone, a odsetki zostały naliczone, lecz nie zostały dotychczas zapłacone ani skapitalizowane.

Jedynie na marginesie należy wskazać, że w dniu 30 sierpnia 2022 r., część pożyczki udzielonej na podstawie umowy z dnia 8 grudnia 2020 r. została wyodrębniona, a wierzytelność z niej wynikającą została przeniesiona na inny podmiot z grupy. Przy czym, wartość wyodrębnionej i przeniesionej wierzytelności wyniosła jedynie (...) EUR spośród (...) EUR całej wartości pożyczki.

2.

W 2023 r. doszło do zmiany udziałowca Spółki. Obecnie jedynym udziałowcem Spółki pozostaje Z. S.à.r.l. z siedzibą w Luksemburgu.

W związku z powyższym doszło do przeniesienia wierzytelności z tytułu opisanych pożyczek na rzecz nowego udziałowca (subrogacja), który wstąpił w prawa i obowiązki dotychczasowego wierzyciela.

Przeniesienie wierzytelności nie skutkowało zmianą warunków ekonomicznych finansowania, w szczególności nie wpłynęło na walutę zobowiązań, wysokość zadłużenia, ani terminy ich wymagalności.

W dniu 8 grudnia 2025 r., nowy udziałowiec udzielił Spółce dodatkowej pożyczki, której wartość wyniosła (...) EUR. Warunki tej pożyczki pozostają analogiczne, jak tych, które zostały udzielone wcześniej (dalej łącznie: „Pożyczki”). Środki uzyskane z tytułu pożyczki zostały wykorzystane na pokrycie kosztów związanych z ustaleniami z dotychczasowymi udziałowcami spółki portfelowej.

3.

Obecnie, wierzytelność z tytułu udzielonych Pożyczek przysługująca pożyczkodawcy obejmuje zarówno kwotę kapitału pożyczkowego, jak i należne odsetki naliczane zgodnie z warunkami umów Pożyczek (dalej łącznie: „Należność pożyczkowa”). Na dzień złożenia niniejszego wniosku Należność pożyczkowa nie została uregulowana przez Spółkę. Odsetki od Pożyczek zostały naliczone, jednak nie zostały dotychczas zapłacone ani skapitalizowane.

4.

Spółka ustala różnice kursowe zgodnie z art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stosując tzw. metodę podatkową.

Na chwilę złożenia Wniosku, Wnioskodawca ponosi większość kosztów swojej działalności gospodarczej w walucie polskiej (PLN), również duża część przychodów, w tym z dywidend otrzymywana jest w PLN. W związku z tym, a także mając na uwadze możliwe wahania kursów walutowych w przyszłości, rozważa on zawarcie ze wspólnikiem porozumienia o zmianie waluty Pożyczek i przewalutowaniu Należności pożyczkowej z EUR na PLN (dalej: „Przewalutowanie”).

Po dokonaniu Przewalutowania, Należność pożyczkowa będzie wyrażona w walucie polskiej (PLN). Przewalutowanie:

  • nastąpi przed jakąkolwiek formą uregulowania Należności pożyczkowej,
  • obejmie zarówno kwotę główną Pożyczki, jak i należne odsetki,
  • będzie miało charakter czynności technicznej, skutkującej wyłącznie zmianą waluty, w jakiej wyrażona jest Należność pożyczkowa,
  • nie będzie wiązało się z jakimkolwiek przepływem środków pieniężnych pomiędzy Spółką a jej obecnym wspólnikiem,
  • nie wpłynie na wartość ekonomiczną Należności pożyczkowej, tj. Przewalutowanie zostanie dokonane według uzgodnionego przez strony kursu wymiany odzwierciedlającego rynkową wartość ekonomiczną Należności pożyczkowej na dzień przewalutowania.
  • nie będzie stanowiło umorzenia całości ani części Należności pożyczkowej ani nie doprowadzi do jej wygaśnięcia w rozumieniu przepisów prawa cywilnego,
  • zostanie dokonane w drodze zawarcia stosownych aneksów do umów Pożyczek i nie będzie ona stanowić odnowienia w rozumieniu art. 506 Kodeksu cywilnego.

Pytanie

Czy przewalutowanie Należności pożyczkowej z waluty obcej (EUR) na walutę polską (PLN), dokonane przed jej uregulowaniem, obejmujące zarówno kwotę kapitału pożyczkowego, jak i należne odsetki, nie będzie skutkować po stronie Wnioskodawcy powstaniem obowiązku rozpoznania przychodu podatkowego ani kosztów uzyskania przychodów z tytułu różnic kursowych, o których mowa w art. 15a ustawy o CIT?

Państwa stanowisko w sprawie

Przewalutowanie Należności pożyczkowej z waluty obcej (EUR) na walutę krajową (PLN), dokonane przed jej uregulowaniem, obejmujące zarówno kapitał Pożyczki, jak i należne odsetki, nie powoduje powstania przychodu podatkowego ani kosztu uzyskania przychodów z tytułu różnic kursowych.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy: 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, przewalutowanie Należności pożyczkowej z waluty obcej (EUR) na walutę polską (PLN), dokonane przed jej uregulowaniem, nie skutkuje powstaniem po stronie Wnioskodawcy przychodu podatkowego ani kosztu uzyskania przychodów z tytułu różnic kursowych, o których mowa w art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 15a ust. 1 ustawy o CIT, różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody albo koszty uzyskania przychodów wyłącznie w przypadkach określonych w ust. 2 i 3 tego przepisu. Regulacje te tworzą zamknięty katalog zdarzeń, w ramach których możliwe jest rozpoznanie podatkowych różnic kursowych.

W konsekwencji, różnice kursowe mogą powstać jedynie w sytuacji, gdy spełnione są łącznie przesłanki wynikające z art. 15a ust. 2 lub 3 ustawy o CIT, w szczególności, gdy dochodzi do uregulowania zobowiązania wyrażonego w walucie obcej.

2.

W konsekwencji, przewalutowanie nie stanowi uregulowania zobowiązania ani innego zdarzenia wskazanego w art. 15a ust. 2 lub 3 ustawy o CIT. Jest to jedynie zmiana sposobu wykonania zobowiązania, a nie jego realizacja. W opisanym zdarzeniu przyszłym przewalutowanie Należności pożyczkowej:

  • następuje przed jej uregulowaniem,
  • ma charakter czynności technicznej, polegającej wyłącznie na zmianie waluty, w jakiej wyrażone jest zobowiązanie,
  • nie wiąże się z przepływem środków pieniężnych pomiędzy stronami,
  • nie skutkuje umorzeniem ani wygaśnięciem zobowiązania.

Tym samym przewalutowanie Należności pożyczkowej nie prowadzi do powstania podatkowych różnic kursowych.

Powyższe stanowisko znajduje bezpośrednie potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 15 czerwca 2023 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.207.2023.1.PK, w której organ ten potwierdził prawidłowość stanowiska, zgodnie z którym:

„(…) Przewalutowanie z racji swojego charakteru, tj. czynności wyłącznie o charakterze technicznym, w ramach której nie dojdzie do Uregulowania Należności pożyczkowej w jakiejkolwiek formie lub jej umorzenia, w tym nie dojdzie do jakiegokolwiek przepływu środków pieniężnych pomiędzy Pożyczkobiorcą a Wnioskodawcą, nie będzie skutkować powstaniem dodatnich różnic kursowych lub ujemnych różnic kursowych, a w konsekwencji Wnioskodawca nie powinien rozpoznać przychodu podatkowego lub KUP z tytułu Przewalutowania, w szczególności na gruncie art. 15a ust. 2 lub ust. 3 ustawy o CIT”.

Analogiczne stanowisko znalazło odzwierciedlenie także w innych interpretacjach indywidulanych wydanych przez Dyrektora KIS, w tym:

  • Interpretacja indywidualna z 10 maja 2023 r., znak: 0114-KDIP2-2.4010.210.2023.1.IN;
  • Interpretacja indywidualna z 5 lipca 2021 r., znak: 0114-KDIP2-2.4010.149.2021.1.AG.

Konkludując, przewalutowanie pożyczki (obejmujące zarówno jej część kapitałową, jak i odsetkową) przed uregulowaniem należy traktować jako czynność o charakterze technicznym, która pozostaje neutralna podatkowo i nie prowadzi do powstania różnic kursowych.

3.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy przewalutowanie Należności pożyczkowej z EUR na PLN dokonane przed jej uregulowaniem nie stanowi zdarzenia skutkującego powstaniem podatkowych różnic kursowych w rozumieniu art. 15a ustawy o CIT.

Przewalutowanie nie prowadzi bowiem do uregulowania zobowiązania wyrażonego w walucie obcej ani do wystąpienia „faktycznie zastosowanego kursu waluty”, o którym mowa w art. 15a ust. 2 i 3 ustawy o CIT. W konsekwencji, jest to zdarzenie neutralne podatkowo (w zakresie różnic kursowych).

Mając na względzie powyższe, Wnioskodawca wnosi o uznanie jego stanowiska za prawidłowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 9b ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Podatnicy ustalają różnice kursowe na podstawie:

1) art. 15a, albo

2) przepisów o rachunkowości, pod warunkiem że w okresie, o którym mowa w ust. 3, sporządzane przez podatników sprawozdania finansowe będą badane przez firmy audytorskie.

Zgodnie z art. 15a ust. 1 ustawy o CIT:

Różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3.

W myśl art. 15a ust. 2 ustawa o CIT:

Dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość:

1) przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;

2) poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;

3) otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5;

4) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni;

5) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Jak stanowi z kolei art. 15a ust. 3 ww. ustawy,

Ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość:

1) przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;

2) poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;

3) otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5;

4) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni;

5) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Zgodnie natomiast z art. 15a ust. 4 ustawy o CIT,

Przy obliczaniu różnic kursowych, o których mowa w ust. 2 i 3, uwzględnia się kursy faktycznie zastosowane w przypadku sprzedaży lub kupna walut obcych oraz otrzymania należności lub zapłaty zobowiązań. W pozostałych przypadkach, a także gdy do otrzymanych należności lub zapłaty zobowiązań nie jest możliwe uwzględnienie faktycznie zastosowanego kursu waluty w danym dniu, stosuje się kurs średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ten dzień.

Zgodnie z art. 15a ust. 6 ustawy o CIT,

Przez średni kurs ogłaszany przez Narodowy Bank Polski, o którym mowa w ust. 2 i 3, rozumie się kurs z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu lub poniesienia kosztu.

Zgodnie z art. 15a ust. 7 ustawy o CIT,

Za koszt poniesiony, o którym mowa w ust. 2 i 3, uważa się koszt wynikający z otrzymanej faktury (rachunku) albo innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), a za dzień zapłaty, o którym mowa w ust. 2 i 3 - dzień uregulowania zobowiązań w jakiejkolwiek formie, w tym w wyniku potrącenia wierzytelności.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność gospodarczą w formie spółki kapitałowej i posiadają Państwo nieograniczony obowiązek podatkowy.

W latach 2020-2023 Spółka otrzymała finansowanie dłużne w formie pożyczek (oprocentowanych) udzielonych przez swojego jedynego udziałowca, spółkę z siedzibą w Luksemburgu. Pożyczki zostały udzielone na podstawie odrębnych umów, tj.:

  • umowy pożyczki z dnia 24 listopada 2020 r. (kwota otrzymanego finansowania: (...) EUR),
  • umowy pożyczki z dnia 26 listopada 2020 r. (kwota otrzymanego finansowania: (...) EUR),
  • umowy pożyczki z dnia 8 grudnia 2020 r. (kwota otrzymanego finansowania: (...) EUR).

Łączna kwota finansowania udzielonego Państwu przez Pożyczkodawcę wyniosła (...) EUR. Wszystkie pożyczki zostały udzielone w walucie euro (EUR) na okres 10 lat. Są one oprocentowane według stałej stopy procentowej, która ulega okresowej aktualizacji w oparciu o wykonywane analizy cen transferowych. Umowy pożyczek przewidują możliwość kapitalizacji naliczonych, lecz niezapłaconych odsetek.

Na dzień złożenia wniosku pożyczki nie zostały spłacone, a odsetki zostały naliczone, lecz nie zostały dotychczas zapłacone ani skapitalizowane.

W 2023 r. doszło do zmiany udziałowca Spółki. Obecnie jedynym udziałowcem Spółki pozostaje spóła z siedzibą w Luksemburgu.

W związku z powyższym doszło do przeniesienia wierzytelności z tytułu opisanych pożyczek na rzecz nowego udziałowca (subrogacja), który wstąpił w prawa i obowiązki dotychczasowego wierzyciela. Przeniesienie wierzytelności nie skutkowało zmianą warunków ekonomicznych finansowania, w szczególności nie wpłynęło na walutę zobowiązań, wysokość zadłużenia, ani terminy ich wymagalności.

8 grudnia 2025 r., nowy udziałowiec udzielił Spółce dodatkowej pożyczki, której wartość wyniosła (...) EUR. Warunki tej pożyczki pozostają analogiczne, jak tych, które zostały udzielone wcześniej (dalej łącznie: „Pożyczki”). Środki uzyskane z tytułu pożyczki zostały wykorzystane na pokrycie kosztów związanych z ustaleniami z dotychczasowymi udziałowcami spółki portfelowej.

Obecnie, wierzytelność z tytułu udzielonych Pożyczek przysługująca pożyczkodawcy obejmuje zarówno kwotę kapitału pożyczkowego, jak i należne odsetki naliczane zgodnie z warunkami umów Pożyczek (dalej łącznie: „Należność pożyczkowa”). Na dzień złożenia niniejszego wniosku Należność pożyczkowa nie została uregulowana przez Spółkę. Odsetki od Pożyczek zostały naliczone, jednak nie zostały dotychczas zapłacone ani skapitalizowane.

Spółka ustala różnice kursowe zgodnie z art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stosując tzw. metodę podatkową.

Rozważają Państwo zawarcie ze wspólnikiem porozumienia o zmianie waluty Pożyczek i przewalutowaniu Należności pożyczkowej z EUR na PLN (dalej: „Przewalutowanie”).

Po dokonaniu Przewalutowania, Należność pożyczkowa będzie wyrażona w walucie polskiej (PLN). Przewalutowanie:

  • nastąpi przed jakąkolwiek formą uregulowania Należności pożyczkowej,
  • obejmie zarówno kwotę główną Pożyczki, jak i należne odsetki,
  • będzie miało charakter czynności technicznej, skutkującej wyłącznie zmianą waluty, w jakiej wyrażona jest Należność pożyczkowa,
  • nie będzie wiązało się z jakimkolwiek przepływem środków pieniężnych pomiędzy Spółką a jej obecnym wspólnikiem,
  • nie wpłynie na wartość ekonomiczną Należności pożyczkowej, tj. Przewalutowanie zostanie dokonane według uzgodnionego przez strony kursu wymiany odzwierciedlającego rynkową wartość ekonomiczną Należności pożyczkowej na dzień przewalutowania.
  • nie będzie stanowiło umorzenia całości ani części Należności pożyczkowej ani nie doprowadzi do jej wygaśnięcia w rozumieniu przepisów prawa cywilnego,
  • zostanie dokonane w drodze zawarcia stosownych aneksów do umów Pożyczek i nie będzie ona stanowić odnowienia w rozumieniu art. 506 Kodeksu cywilnego.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy przewalutowanie Należności pożyczkowej z waluty obcej (EUR) na walutę polską (PLN), dokonane przed jej uregulowaniem, obejmujące zarówno kwotę kapitału pożyczkowego, jak i należne odsetki, nie będzie skutkować po Państwa stronie powstaniem obowiązku rozpoznania przychodu podatkowego ani kosztów uzyskania przychodów z tytułu różnic kursowych, o których mowa w art. 15a ustawy o CIT.

W Państwa ocenie, przewalutowanie Należności pożyczkowej z waluty obcej (EUR) na walutę krajową (PLN), dokonane przed jej uregulowaniem, obejmujące zarówno kapitał Pożyczki, jak i należne odsetki, nie powoduje powstania przychodu podatkowego ani kosztu uzyskania przychodów z tytułu różnic kursowych.

W odniesieniu do Państwa wątpliwości należy wskazać, że art. 15a ust. 2 i 3 ustawy o CIT przewiduje zamknięty katalog przypadków, w których powstają różnice kursowe dla celów podatkowych. Jak wynika z przywołanych powyżej przepisów, różnice kursowe od zaciągniętych przez podatników pożyczek (kredytów) zostały uregulowane w art. 15a ust. 2 pkt 5 (dodatnie różnice kursowe) i art. 15a ust. 3 pkt 5 (ujemne różnice kursowe).

Pierwszy z tych przepisów wskazuje, że dodatnie różnice kursowe (przychód) powstają, jeżeli wartość pożyczki w walucie obcej w dniu jej udzielenia jest wyższa od wartości tej pożyczki w dniu jej spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Natomiast art. 15a ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT przewiduje, że ujemne różnice kursowe (koszty uzyskania przychodu) powstają, gdy wartość pożyczki w walucie obcej w dniu jej udzielenia jest niższa od wartości tej pożyczki w dniu jej spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Ponadto należy zauważyć, że w myśl art. 15a ust. 7 ustawy o CIT za dzień zapłaty, o którym mowa w ust. 2 i 3 art. 15a (który stanowi zdarzenie początkujące powstawanie różnic kursowych), uważa się „dzień uregulowania zobowiązań w jakiejkolwiek formie, w tym w wyniku potrącenia wierzytelności”.

Treść ostatniego z przywołanych przepisów ustawy o CIT prowadzi do wniosku, że pojęcie „zapłaty” obejmuje nie tylko faktyczny transfer środków pieniężnych, ale także inne prawne formy uregulowania zobowiązania przez podatnika.

Biorąc pod uwagę treść art. 15a ustawy o CIT, operacja przewalutowania pożyczki nie jest objęta regulacją prawną zawartą w tym przepisie.

Jak wynika bowiem z art. 15a ust. 7 ustawy o CIT (w związku z art. 15a ust. 2 i 3 ustawy o CIT), zasadniczą przesłanką powstania różnic kursowych (dodatnich oraz ujemnych) dla celów podatkowych jest uregulowanie przez podatnika zobowiązania w jakiejkolwiek formie, a więc w formie pieniężnej (faktyczna spłata pożyczki) lub niepieniężnej (np. przez potrącenie lub świadczenia w naturze). Natomiast przewalutowanie polega jedynie na zmianie waluty, w jakiej dane zobowiązanie zostało wyrażone (pożyczka została udzielona), przy jednoczesnym dalszym istnieniu tego zobowiązania (wyrażonego w PLN) pomiędzy tymi samymi stronami. Tym samym operacja przewalutowania nie prowadzi do uregulowania zobowiązania wynikającego z udzielonej podatnikowi pożyczki, a w szczególności nie stanowi spłaty pożyczki (po przewalutowaniu dłużnik jest nadal zobowiązany do spłaty pożyczki, a wierzyciel ma prawo domagać się jej spłaty), co jest warunkiem koniecznym do powstania różnic kursowych w rozumieniu art. 15a ustawy o CIT.

W konsekwencji, w odpowiedzi na Państwa pytanie należy stwierdzić, że przewalutowanie zaciągniętych przez Spółkę pożyczek przed ich spłatą nie spowoduje powstania dodatnich ani ujemnych różnic kursowych dla celów podatkowych.

Biorąc pod uwagę powyższe, uznać należy że przewalutowanie Należności pożyczkowej z EUR na PLN przed jej spłatą, nie spowoduje po Państwa stronie powstania różnic kursowych, o których mowa w art. 15a ustawy o CIT.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie braku rozpoznania różnic kursowych w przypadku przewalutowania Należności pożyczkowej (obejmującej zarówno kwotę kapitału pożyczkowego, jak i należne odsetki) z EUR na PLN przed jej spłatą, należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe wyłącznie wobec Państwa i tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatników, w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące, zatem nie mogą przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią one materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
  • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

  • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

  • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
  • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Źródło: system EUREKA Ministerstwa Finansów (Krajowa Informacja Skarbowa) ↗. Dokument urzędowy — nie stanowi przedmiotu prawa autorskiego (art. 4 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie wnioskodawcę, któremu została wydana, i tylko w zakresie, w jakim stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiada opisowi z wniosku. Dla innych podatników ma charakter informacyjny.

Interpretacja a sytuacja podatnika

Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.