0112-KDIL3.4012.394.2026.2.EW

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie zwolnienia od podatku VAT usług organizowania obozów sportowych dla dzieci i młodzieży oraz opodatkowania tych usług, zgodnie ze szczególną procedurą VAT marża.

Uzupełnili go Państwo pismem z 20 lipca 2026 r. (wpływ 22 lipca 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca – (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością – prowadzi działalność polegającą głównie na organizacji zajęć sportowych dla dzieci i młodzieży, w szczególności z zakresu akrobatyki, gimnastyki oraz treningów typu ninja/OCR. Uczestnikami zajęć są dzieci i młodzież trenujące rekreacyjnie oraz uczestniczące w zawodach sportowych.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca organizuje raz w roku obóz sportowy dla dzieci i młodzieży na terenie Polski. Obozy zgłaszane są do właściwego kuratorium oświaty, jako wypoczynek dzieci i młodzieży i organizowane, zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi organizacji wypoczynku dzieci i młodzieży.

Uczestnikami obozów są niemal wyłącznie uczestnicy regularnych zajęć prowadzonych przez Wnioskodawcę. W zależności od roku, stanowią oni około 95-100% wszystkich uczestników obozu. Głównym celem organizowanych obozów jest realizacja programu sportowo-wychowawczego, rozwój sprawności fizycznej uczestników, rozwój umiejętności sportowych, integracja grup treningowych, kształtowanie samodzielności dzieci i młodzieży oraz promowanie aktywnego trybu życia. Obozy mają charakter sportowy i stanowią intensyfikację oraz przedłużenie całorocznego procesu treningowego realizowanego przez Wnioskodawcę w ramach regularnej działalności sportowej.

Program obozu przygotowywany jest wcześniej przez Wnioskodawcę, przy czym harmonogram poszczególnych aktywności może ulegać zmianom z uwagi na warunki pogodowe lub organizacyjne. Każdego dnia uczestnikom przedstawiany jest szczegółowy plan dnia.

W trakcie obozu prowadzone są między innymi:

·      treningi akrobatyczne,

·      treningi gimnastyczne,

·      treningi ninja/OCR,

·      zajęcia motoryczne i ogólnorozwojowe,

·      stretching,

·      gry zespołowe,

·      zajęcia integracyjne,

·      aktywności rekreacyjne.

Zajęcia sportowe odbywają się kilka razy dziennie i trwają łącznie około 6-8 godzin dziennie. Uczestnicy dzieleni są na grupy według wieku, poziomu zaawansowania oraz umiejętności sportowych.

Wnioskodawca realizuje program obozu przy wykorzystaniu własnej kadry trenerskiej i wychowawczej zatrudnianej na podstawie umów zlecenia. Zajęcia prowadzone są według autorskich programów treningowych Wnioskodawcy. Podczas obozu wykorzystywany jest głównie własny sprzęt sportowy, należący do Wnioskodawcy, który jest transportowany na miejsce obozu.

Uczestnicy obozu pozostają pod stałą opieką wychowawców i trenerów przez cały okres wypoczynku.

Wnioskodawca nie posiada wpisu do rejestru organizatorów turystyki i pośredników turystycznych. Organizacja obozów nie stanowi głównego przedmiotu działalności Wnioskodawcy i ma charakter dodatkowy względem prowadzonej działalności sportowej.

W ramach organizacji obozu Wnioskodawca nabywa od podmiotów trzecich, usługi noclegowe i wyżywienia, dokumentowane jedną zbiorczą fakturą wystawianą przez ośrodek wypoczynkowy. Ponadto, Wnioskodawca nabywa usługi transportowe, ubezpieczenie uczestników oraz niektóre dodatkowe atrakcje rekreacyjne. Wszystkie te elementy są wliczone w jedną cenę obozu płaconą przez uczestnika. Uczestnik nie ma możliwości nabycia wyłącznie samego treningu bez pozostałych elementów obozu.

Głównym elementem świadczonej usługi jest realizacja programu sportowo-wychowawczego oraz prowadzenie zajęć sportowych przez Wnioskodawcę. Natomiast noclegi, wyżywienie, transport, ubezpieczenie oraz pozostałe świadczenia mają charakter pomocniczy i służą wyłącznie prawidłowej realizacji programu obozu sportowego.

Wnioskodawca obecnie dokumentuje organizację obozów fakturami oraz paragonami z zastosowaniem podstawowej stawki VAT 23%.

Wnioskodawca planuje organizować obozy również w przyszłości w analogicznym modelu organizacyjnym.

W uzupełnieniu do wniosku z 20 lipca 2026 r., wskazali Państwo, że:

1.  Czy są Państwo organizatorem wypoczynku, o którym mowa w art. 92c ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty?

Odpowiedź:

Tak, (...) Sp. z o.o. jest organizatorem wypoczynku dla dzieci i młodzieży, o którym mowa w art. 92c ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty.

Obóz zorganizowany w dniach od (...) czerwca do (...) lipca 2026 r. został zgłoszony właściwemu kuratorowi oświaty pod numerem (…).

W obozie uczestniczyło (...) osób w wieku od 8 do 18 lat. Zgłoszoną do bazy wypoczynku kadrę stanowili:

•      kierownik wypoczynku;

•      wychowawca wypoczynku.

Kierownik wypoczynku był członkiem zarządu Spółki i wykonywał wskazane czynności w imieniu oraz na rzecz Spółki. Wychowawca wykonywał swoje zadania jako wolontariusz działający pod kierownictwem organizatora wypoczynku. Zajęcia sportowe prowadził również członek zarządu Spółki, przy każdorazowej obecności kierownika wypoczynku albo wychowawcy. Osoba prowadząca zajęcia sportowe nie sprawowała samodzielnie opieki nad uczestnikami. Za organizację obozu, pracę kadry, bezpieczeństwo uczestników i prawidłowe wykonanie wszystkich świadczeń odpowiedzialność wobec rodziców i uczestników ponosiła (...) Sp. z o.o.

Każdy kolejny obóz będzie osobno zgłaszany właściwemu kuratorowi oświaty.

2.  Czy usługa organizacji obozów polega na organizacji wypoczynku dla dzieci i młodzieży w formach i na zasadach określonych w art. 92a-92t ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty oraz rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 marca 2016 r. w sprawie wypoczynku dzieci i młodzieży (Dz. U. z 2016 r. poz. 452 ze zm.)?

Odpowiedź:

Tak, organizacja obozu polegała na organizacji wypoczynku dla dzieci i młodzieży w formie i na zasadach określonych w art. 92a-92t ustawy o systemie oświaty oraz w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 marca 2016 r. w sprawie wypoczynku dzieci i młodzieży.

Obóz został zgłoszony do bazy wypoczynku. Spółka zapewniła odpowiednią kadrę, program wypoczynku, całodobową opiekę, warunki zakwaterowania, wyżywienie, transport, bezpieczeństwo uczestników oraz prowadzenie dokumentacji wymaganej przepisami dotyczącymi wypoczynku dzieci i młodzieży.

Obóz służył regeneracji sił fizycznych i psychicznych uczestników, rozwijaniu ich sprawności fizycznej, zainteresowań sportowych, samodzielności, umiejętności współpracy oraz kompetencji społecznych.

3.  Jakie usługi własne świadczą Państwo na rzecz uczestników obozu? Proszę wymienić wszystkie usługi własne składające się na opisaną usługę organizacji obozów sportowych dla dzieci i młodzieży.

Odpowiedź:

Do usług własnych wykonywanych przez (...) Sp. z o.o. na rzecz uczestników obozu należały w szczególności:

1)  opracowanie autorskiego programu sportowego, rekreacyjnego, wychowawczego i integracyjnego obozu;

2)  rekrutacja uczestników oraz kontakt z rodzicami i opiekunami;

3)  przygotowanie i prowadzenie dokumentacji uczestników i dokumentacji wypoczynku;

4)  zapewnienie zgłoszonej kadry wypoczynku, tj. kierownika i wychowawcy, oraz prowadzenie zajęć sportowych przez członka zarządu przy obecności kierownika albo wychowawcy;

5)  sprawowanie całodobowej opieki nad uczestnikami;

6)  stały nadzór nad bezpieczeństwem dzieci i młodzieży;

7)  organizowanie planu dnia i czasu wolnego;

8)  prowadzenie treningów sportowych;

9)  prowadzenie zajęć na sali gimnastycznej, siłowni, ściance wspinaczkowej, plaży i w terenie;

10)  organizowanie marszobiegów terenowych;

11)  organizowanie treningów ogólnorozwojowych, sprawnościowych, akrobatycznych i siłowych;

12)  organizowanie konkurencji drużynowych i indywidualnych;

13)  organizowanie skoków do wody oraz zajęć nad wodą z zachowaniem zasad bezpieczeństwa;

14)  organizowanie zadań rozwijających sprawność fizyczną, logiczne myślenie, współpracę i samodzielność;

15)  organizowanie zajęć integracyjnych i wychowawczych;

16)  organizowanie wycieczek krajoznawczych po okolicy;

17)  sprawowanie opieki podczas przejazdów, wycieczek i wszystkich zajęć;

18)  organizowanie transportu uczestników;

19)  bieżące reagowanie na potrzeby zdrowotne, wychowawcze i organizacyjne uczestników;

20)  informowanie rodziców o przebiegu wypoczynku.

Powyższe czynności były wykonywane przez osoby działające w imieniu Spółki, pod jej kierownictwem i na jej odpowiedzialność. Rodzice powierzali dzieci opiece (...) Sp. z o.o., a nie poszczególnym członkom kadry.

4. Czy w ramach usług własnych świadczą Państwo usługę opieki nad dziećmi? Jeśli tak, proszę żeby wskazali Państwo, czy opiekę tą organizują Państwo w formach i na zasadach określonych w:

·      przepisach o pomocy społecznej lub

·      przepisach o systemie oświaty lub

·      przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe.

Odpowiedź:

Tak, w ramach usług własnych (...) Sp. z o.o. świadczyła usługę opieki nad dziećmi i młodzieżą.

Opieka była sprawowana całodobowo, przez cały czas trwania obozu, począwszy od przejęcia uczestników od rodziców lub opiekunów, poprzez transport, zakwaterowanie, posiłki, zajęcia sportowe, czas wolny, wycieczki i wypoczynek nocny, aż do przekazania uczestników rodzicom po zakończeniu obozu.

Opieka była organizowana w formach i na zasadach określonych w przepisach o systemie oświaty, w szczególności w art. 92a-92t ustawy o systemie oświaty oraz w przepisach wykonawczych dotyczących wypoczynku dzieci i młodzieży.

W obozie brało udział (...) uczestników w wieku od 8 do 18 lat. Opiekę nad uczestnikami zapewniali kierownik wypoczynku oraz wychowawca wypoczynku. Zajęcia sportowe prowadził członek zarządu Spółki, zawsze przy obecności kierownika wypoczynku albo wychowawcy, bez samodzielnego sprawowania opieki nad uczestnikami.

5.  Czy towary i usługi, nabywane od innych podmiotów w ramach organizacji obozów, są ściśle związane z usługą w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą i niezbędne do wykonania tej usługi? Proszę opisać, na czym ta niezbędność polega?

Odpowiedź:

Towary i usługi nabywane przez Spółkę od innych podmiotów były ściśle związane z organizacją opieki nad uczestnikami oraz realizacją programu obozu.

Spółka nabywała w szczególności:

1)  usługę zakwaterowania wraz z wyżywieniem;

2)  usługę wynajmu dziewięcioosobowego busa;

3)  paliwo potrzebne do wykonywania transportu uczestników;

4)  ubezpieczenie NNW uczestników;

5)  bilety wstępu do parku rozrywki obejmującego trampoliny i ściankę wspinaczkową;

6)  bilety wstępu do planetarium;

7)  wodę, owoce, napoje oraz inne produkty przeznaczone bezpośrednio dla uczestników.

Transport był realizowany przy wykorzystaniu wynajętego busa, samochodu będącego własnością Spółki oraz samochodu wynajętego Spółce.

Koszt zakwaterowania i wyżywienia wynosił (...) zł za jedną dobę za każdą osobę, zarówno uczestnika, jak i członka kadry. Obóz obejmował dziewięć dób. Koszt wynajęcia busa wynosił (...) zł. Spółka ponosiła ponadto koszty paliwa, ubezpieczenia, biletów wstępu oraz zakupu produktów dla uczestników.

Zakwaterowanie było niezbędne, ponieważ obóz trwał dziewięć dób i odbywał się poza miejscem zamieszkania uczestników. Wyżywienie było konieczne ze względu na całodobowy charakter opieki i intensywny program sportowy. Transport był niezbędny do bezpiecznego przewiezienia dzieci na miejsce obozu, z powrotem oraz pomiędzy miejscami realizacji programu.

Woda, napoje i owoce służyły zapewnieniu właściwego nawodnienia i odżywienia uczestników podczas zajęć sportowych.

Zajęcia na trampolinach i ściance wspinaczkowej stanowiły element programu sprawnościowego i sportowego. Wizyta w planetarium była częścią programu edukacyjnego i poznawczego. Wszystkie te zajęcia odbywały się pod opiekę kadry Spółki i nie były oferowane jako samodzielne świadczenia.

6. Czy między czynnościami objętymi zakresem wniosku, realizowanymi przez Państwa w ramach organizacji obozów sportowych będzie istniała jakaś zależność powodująca, że czynności te nie mogą być świadczone odrębnie?

Odpowiedź:

Tak, pomiędzy czynnościami wykonywanymi w ramach organizacji obozu istniała ścisła zależność powodująca, że z punktu widzenia uczestnika i jego rodzica czynności te nie mogły być świadczone odrębnie.

Rodzic nie nabywał osobno opieki, zakwaterowania, wyżywienia, transportu, zajęć sportowych ani biletów wstępu. Nabywał jedną kompleksową usługę organizacji obozu sportowego dla dziecka, obejmującą cały okres od przejęcia uczestnika pod opiekę do jego przekazania rodzicowi po zakończeniu obozu.

7.  Jeśli między ww. czynnościami będzie istniała taka zależność powodująca, że czynności te nie mogą być świadczone odrębnie, to należy wskazać na czym konkretnie polega ta zależność?

Odpowiedź:

Zależność pomiędzy poszczególnymi czynnościami polegała w szczególności na tym, że:

1) uczestnikami były przede wszystkim osoby małoletnie, które podczas całego pobytu wymagały opieki i nadzoru;

2) zakwaterowanie nie mogło być świadczone bez zapewnienia opieki nocnej;

3) zajęcia sportowe nie mogły być realizowane bez osoby prowadzącej trening oraz obecności kierownika wypoczynku albo wychowawcy sprawującego opiekę nad uczestnikami;

4)  transport dzieci wymagał sprawowania opieki podczas przejazdu;

5)  wyżywienie było konieczne dla realizacji wielodniowego i intensywnego programu sportowego;

6)  wycieczki oraz wyjścia odbywały się wyłącznie w ramach programu obozu i pod nadzorem kadry;

7)  uczestnik nie mógł zrezygnować z wybranych elementów usługi i uzyskać odpowiedniego obniżenia ceny;

8)  poszczególne elementy były objęte jednym programem, jednym zgłoszeniem wypoczynku jedną ceną.

Wyodrębnienie poszczególnych elementów miałoby charakter sztuczny i nie odpowiadałoby sposobowi, w jaki usługa była faktycznie oferowana oraz wykonywana.

8. Czy celem świadczenia usług ściśle związanych w ramach organizacji obozów jest osiągnięcie przez Państwa dodatkowego dochodu poprzez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających ze zwolnienia od podatku?

Odpowiedź:

Celem świadczenia usług ściśle związanych z organizacją obozu nie było osiąganie dodatkowego dochodu poprzez odrębne i konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników nie korzystających ze zwolnienia od podatku.

Spółka nie prowadziła odrębnej sprzedaży noclegów, wyżywienia, transportu, biletów wstępu, ubezpieczenia ani innych elementów obozu. Elementy te nie miały odrębnych cen i nie były oferowane osobom niekorzystającym z usługi opieki i uczestnictwa w obozie.

Spółka pobierała jedną cenę za całość świadczenia. Rodzice nie otrzymywali informacji, jaka część ceny przypada na konkretny nocleg, posiłek, transport, bilet lub inną czynność i nie mogli nabywać tych elementów oddzielnie.

Odpłatny charakter całej usługi i możliwość osiągnięcia wyniku ekonomicznego przez Spółkę nie zmieniają faktu, że wskazane elementy pomocnicze nie stanowiły odrębnego źródła dochodu ani przedmiotu samodzielnej sprzedaży.

9.  Czy świadcząc usługi organizacji obozów działają Państwo, jako podmiot sprawujący opiekę nad dziećmi w wieku do 3 lat?

Odpowiedź:

Nie. (...) Sp. z o.o. nie sprawowała opieki nad dziećmi w wieku do 3 lat. Najmłodszy uczestnik opisanego obozu miał 8 lat.

10.  Czy będą Państwo działać, na rzecz uczestników, we własnym imieniu i na własny rachunek?

Odpowiedź:

Tak, (...) Sp. z o.o. działała i będzie działać na rzecz uczestników we własnym imieniu i na własny rachunek.

To Spółka zawierała umowy lub dokonywała uzgodnień z rodzicami, pobierała od nich opłatę za udział dziecka w obozie, zawierała umowy z dostawcami, organizowała kadrę oraz ponosiła odpowiedzialność za prawidłowe wykonanie całej usługi.

Rodzice i uczestnicy nie zawierali bezpośrednio umów z ośrodkiem noclegowym, firmą wynajmującą bus, ubezpieczycielem ani podmiotami prowadzącymi miejsca odwiedzane podczas obozu.

11. Czy wskazane we wniosku świadczenia realizowane przez Państwa w ramach organizacji obozów, będą nabywać Państwo, od innych podatników dla bezpośredniej korzyści uczestników obozów?

Odpowiedź:

Tak, niektóre świadczenia realizowane w ramach organizacji obozu były nabywane przez (...) Sp. z o.o. od innych podatników dla bezpośredniej korzyści uczestników.

Dotyczyło to w szczególności:

•      zakwaterowania i wyżywienia;

•      wynajęcia busa;

•      ubezpieczenia NNW;

•      biletów wstępu do parku trampolin i na ściankę wspinaczkową;

•      biletów wstępu do planetarium;

•      zakupu wody, napojów, owoców i innych produktów przeznaczonych dla uczestników.

Jednocześnie zasadnicza część świadczenia, obejmująca opiekę nad uczestnikami, opracowanie i realizację programu, prowadzenie treningów, organizację zajęć, nadzór nad bezpieczeństwem i pracę kadry, była realizowana przez Spółkę we własnym zakresie.

Transport był częściowo wykonywany przy użyciu środków pozostających w dyspozycji Spółki, tj. samochodu stanowiącego własność Spółki oraz samochodu wynajętego Spółce.

12. Czy w ramach organizacji obozów, uczestnicy tych obozów będą korzystać z jakichkolwiek aktywności, np. zwiedzania, zorganizowanego aktywnego wypoczynku?

Odpowiedź:

Tak, uczestnicy obozu korzystali z aktywności sportowych, rekreacyjnych, edukacyjnych i krajoznawczych.

Program obejmował w szczególności:

•      treningi na sali gimnastycznej;

•      treningi na siłowni;

•      zajęcia na trampolinach;

•      zajęcia na ściance wspinaczkowej;

•      marszobiegi terenowe;

•      treningi na plaży;

•      zajęcia i skoki do wody;

•      konkurencje drużynowe i indywidualne;

•      zadania rozwijające ciało, umysł, współpracę i samodzielność;

•      zajęcia integracyjne;

•      wycieczki krajoznawcze po okolicy;

•      wizytę w planetarium.

Aktywności te były objęte programem obozu, odbywały się pod opieką kadry Spółki i nie wymagały wniesienia przez rodziców dodatkowych opłat.

13. Czy będą Państwo prowadzić ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), z uwzględnieniem kwot wydatkowanych na nabycie towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści uczestników obozów sportowych oraz czy będą Państwo posiadać dokumenty, z których będą wynikać te kwoty?

Odpowiedź:

Tak, (...) Sp. z o.o. prowadzi i będzie prowadziła ewidencję umożliwiającą wyodrębnienie kwot wydatkowanych na nabycie od innych podatników towarów i usług przeznaczonych dla bezpośredniej korzyści uczestników obozów.

Spółka posiada faktury, rachunki oraz inne dokumenty dotyczące w szczególności:

•      zakwaterowania i wyżywienia;

•      wynajęcia busa;

•      paliwa;

•      ubezpieczenia;

•      biletów wstępu;

•      zakupów wody, napojów, owoców i pozostałych produktów dla uczestników.

Na podstawie wskazanych dokumentów możliwe będzie ustalenie kosztów usług nabytych od innych podmiotów oraz kosztów czynności wykonywanych przez Spółkę we własnym zakresie.

Ewidencja będzie prowadzona w sposób pozwalający na ustalenie podstawy opodatkowania zgodnie z właściwymi przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, w tym – jeżeli organ uzna, że znajduje zastosowanie szczególna procedura dla usług turystyki – na ustalenie wydatków poniesionych na towary i usługi nabyte dla bezpośredniej korzyści uczestników.

Pytania

1) Czy organizowane przez Wnioskodawcę obozy sportowe dla dzieci i młodzieży, zgłaszane do kuratorium oświaty jako wypoczynek dzieci i młodzieży oraz realizowane zgodnie z przepisami dotyczącymi organizacji wypoczynku dzieci i młodzieży, korzystają ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług?

2) W przypadku uznania, że usługi, opisane we wniosku, nie korzystają ze zwolnienia z podatku VAT, czy prawidłowe będzie opodatkowanie tych usług zgodnie ze szczególną procedurą VAT marża, o której mowa w art. 119 ustawy o podatku od towarów i usług?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, organizowane przez Niego obozy sportowe dla dzieci i młodzieży korzystają ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z tym przepisem zwolnione z podatku VAT są usługi w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą wykonywane w formach i na zasadach określonych w przepisach o systemie oświaty oraz dostawa towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Organizowane przez Wnioskodawcę obozy:

·      są zgłaszane do kuratorium oświaty,

·      organizowane są zgodnie z przepisami dotyczącymi wypoczynku dzieci i młodzieży,

·      mają charakter sportowo-wychowawczy,

·      realizowane są pod stałą opieką wychowawców i trenerów,

·      służą rozwojowi fizycznemu, społecznemu i wychowawczemu uczestników.

Głównym celem organizowanych obozów nie jest świadczenie usług turystycznych, lecz realizacja programu sportowego stanowiącego przedłużenie całorocznego procesu treningowego prowadzonego przez Wnioskodawcę.

Wnioskodawca prowadzi działalność sportową (PKD 93.19.Z Pozostała działalność związana ze sportem), nie posiada wpisu do rejestru organizatorów turystyki i nie prowadzi działalności, jako biuro podróży. Organizacja obozów ma charakter pomocniczy względem podstawowej działalności sportowej.

Elementy takie jak nocleg, wyżywienie, transport, ubezpieczenie oraz dodatkowe atrakcje mają charakter pomocniczy wobec usługi głównej, jaką jest realizacja programu sportowo -wychowawczego i treningowego.

W ocenie Wnioskodawcy, spełnione są zatem przesłanki do zastosowania zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. a ustawy o VAT.

W rozporządzeniu o organizacji form wypoczynku bezpośrednio wskazano, że organizatorami wypoczynku mogą być szkoły i placówki, osoby prawne i fizyczne, a także jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej (§ 2 rozporządzenia). Rozporządzenie to zatem nie określa żadnych szczególnych wymagań co do formy prawnej, ani też warunków organizacyjno-finansowych, które powinien spełnić prywatny organizator kolonii i obozów. Obowiązkiem organizatora kolonii jest zapewnienie bezpiecznych warunków wypoczynku i właściwej opieki wychowawczej, a także zatrudnienie odpowiednio przygotowanej kadry pedagogicznej. Natomiast wymogiem formalnym organizacji kolonii na podstawie § 6 ust. 1 ww. rozporządzenia jest zgłoszenie wypoczynku do odpowiedniego kuratora oświaty. Stanowisko to potwierdza Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji z 25 września 2012 r. (nr ITPP1/443-763/12/TS).

Jednocześnie, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przypadku uznania przez Organ, iż opisane usługi nie korzystają ze zwolnienia z VAT, prawidłowe będzie zastosowanie procedury VAT marża, o której mowa w art. 119 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Podstawą opodatkowania przy wykonywaniu usług turystyki jest kwota marży pomniejszona o kwotę należnego podatku, z wyjątkiem usług własnych. Wnioskodawca będzie musiał nabywać od innych podmiotów usługi i towary dla bezpośredniej korzyści uczestnika kolonii, usługa turystyki, o której mowa w art. 119 ustawy, to świadczenie złożone, na które składa się szereg usług takich jak np. zakwaterowanie, wyżywienie, transport, atrakcje mające na celu zorganizowanie pobytu dziecka poza miejscem jego zamieszkania. Usługi te są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość (jedną usługę, jeden produkt). Wobec tego, aby daną usługę uznać za usługę turystyki, powinna ona być usługą składającą się z więcej niż jednego świadczenia, świadczący usługę musi działać na rzecz nabywcy we własnym imieniu i na własny rachunek, oraz przy świadczeniu usługi musi nabywać towary i usługi od innych podmiotów dla bezpośredniej korzyści turysty. W zakresie organizacji kolonii/obozów dla dzieci i młodzieży ,Wnioskodawca na rzecz uczestników we własnym imieniu i na własny rachunek oraz świadczone przez Wnioskodawcę usługi organizowania wypoczynku składają się przede wszystkim z ww. usług nabywanych od innych podatników, dla bezpośredniej korzyści uczestników wypoczynku. Wobec tego, organizowane przez Wnioskodawcę usługi wypoczynku w formie kolonii i obozów (mające na celu rozwój sportowy) zawierają wszelkie cechy charakterystyczne dla usług turystycznych, dla których ustawa o podatku od towarów i usług określa szczególny sposób opodatkowania przewidziany w art. 119 ustawy.

W przypadku usług turystyki opodatkowanych na zasadach, określonych w art. 119 ustawy, oprócz usług nabywanych od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty, jeśli podatnik wykonuje we własnym zakresie część świadczeń w ramach tej usługi, zwanych „usługami własnymi”, odrębnie ustala się podstawę opodatkowania dla usług własnych i odrębnie w odniesieniu do usług nabytych od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty. W ramach organizacji obozu Wnioskodawca nabywa bowiem od innych podatników usługi dla bezpośredniej korzyści uczestników, w szczególności:

·      noclegi,

·      wyżywienie,

·      transport,

·      ubezpieczenie,

·      dodatkowe atrakcje rekreacyjne.

W związku z tym – w przypadku braku możliwości zastosowania zwolnienia – organizowane obozy należałoby uznać za usługi turystyki opodatkowane zgodnie z procedurą VAT marża. Wymienione wyżej usługi nabywane od podatników zewnętrznych są ściśle związane i niezbędne z punktu widzenia usługi organizacji kolonii dla dzieci. W odniesieniu do organizowanych przez Wnioskodawcę usług obozu zawierają one wszelkie cechy charakterystyczne dla usług turystycznych. W zakresie organizacji kolonii, Wnioskodawca działa na rzecz uczestników wypoczynku tj. dzieci we własnym imieniu i na własny rachunek oraz nabywa świadczenia od innych podatników dla bezpośredniej korzyści tych uczestników. Wnioskodawca zapewnia całodobową opiekę, prowadzenie szkoleń i treningów sportowych, udostępnienie sprzętu oraz zabezpieczenie innych aktywności.

Powyższe stanowisko potwierdza m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 7 lutego 2020 r. (znak: 0112-KDIL1-1.4012.472.2019.2.EB), w której wskazano, że: „w odniesieniu do organizowanych kolonii usługi nabyte od innych podmiotów dla bezpośredniej korzyści uczestników to m.in.: zakwaterowanie, wyżywienie, wypożyczenie sprzętu, transport. Wszystkie ww. czynności, tj.: zapewnienie uczestnikom kolonii noclegu, wyżywienia, transportu, ubezpieczenia, zajęć programowych, wejść do parku linowego, na basen, wypożyczenie kajaków, rowerów wodnych, sprzętu windsurfingowego – są jak wskazał Wnioskodawca – ściśle związane z usługą organizacji kolonii. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi organizacji kolonii – jak wskazał Zainteresowany – stanowią usługę turystyki. Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy, w odniesieniu do organizowanych przez Wnioskodawcę kolonii dla dzieci i młodzieży należy zauważyć, że zawierają one wszelkie cechy charakterystyczne dla usług turystycznych, dla których ustawa o podatku od towarów i usług określa szczególny sposób opodatkowania przewidziany w art. 119 ustawy”.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:

Natomiast, stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.

Zwolnienie od podatku jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy:

Stosownie do art. 43 ust. 17 ustawy:

W myśl art. 132 ust. 1 lit. h oraz lit. i Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 11 grudnia 2006 r. Nr 347, str. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE:

W świetle ww. przepisu art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy należy stwierdzić, że jeżeli świadczone usługi będą stanowiły usługi opieki nad dziećmi i młodzieżą i opieka ta sprawowana będzie w formach i na zasadach określonych w przepisach o pomocy społecznej, o systemie oświaty oraz w przepisach ustawy Prawo oświatowe, to usługi opieki będą objęte zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. a ustawy.

Uregulowania zawarte w przywołanym przepisie wskazują, że zwolnienie od podatku obejmuje również dostawę towarów i świadczenie usług ściśle związane z usługami opieki nad dziećmi i młodzieżą świadczonymi w formach i na zasadach określonych w odpowiednich przepisach, tj. w przepisach o pomocy społecznej, w przepisach o systemie oświaty oraz w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe. Przy czym określenie „ścisły związek” oznacza, że do wykonania usługi podstawowej niezbędna jest dostawa towarów lub świadczenie usług pomocniczych, przy czym nie może to być jakikolwiek związek, lecz relacja o charakterze wskazującym na nieodzowność tych ostatnich dla prawidłowego przebiegu podstawowej działalności.

Dla zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie ww. przepisów istotne jest spełnienie zawartych w tych przepisach warunków. Zwrócić należy uwagę, że powyższe uregulowania odsyłają bezpośrednio do przepisów o systemie oświaty.

Zgodnie z art. 92a ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 881 ze zm.):

Stosownie do art. 92c ust. 1 ustawy o systemie oświaty:

Zgodnie z art. 92c ust. 2 ustawy o systemie oświaty:

Należy w tym miejscu zauważyć, że ww. ustawa nie określa żadnych szczególnych wymagań co do formy prawnej, ani też warunków organizacyjno-finansowych, które powinien spełnić organizator. Ustala się jedynie wymagania dotyczące samych form wypoczynku: obowiązkiem organizatorów jest zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków wypoczynku i właściwej opieki wychowawczej, a także zatrudnienie odpowiednio przygotowanej kadry pedagogicznej.

W myśl art. 92d ust. 1 i ust. 2 ustawy o systemie oświaty:

W świetle art. 92t pkt 1 ustawy o systemie oświaty:

Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 marca 2016 r. w sprawie wypoczynku dzieci i młodzieży (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 452 ze zm.):

Natomiast, w myśl § 2 ust. 2 rozporządzenia w sprawie wypoczynku dzieci i młodzieży:

Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność polegającą głównie na organizacji zajęć sportowych dla dzieci i młodzieży, w szczególności z zakresu akrobatyki, gimnastyki oraz treningów typu ninja/OCR. Uczestnikami zajęć są dzieci i młodzież trenujące rekreacyjnie oraz uczestniczące w zawodach sportowych.

W ramach prowadzonej działalności organizują Państwo raz w roku obóz sportowy dla dzieci i młodzieży na terenie Polski. Obozy zgłaszane są do właściwego kuratorium oświaty, jako wypoczynek dzieci i młodzieży i organizowane, zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi organizacji wypoczynku dzieci i młodzieży.

Uczestnikami obozów są niemal wyłącznie uczestnicy regularnych zajęć prowadzonych przez Państwa. W zależności od roku, stanowią oni około 95-100% wszystkich uczestników obozu. Głównym celem organizowanych obozów jest realizacja programu sportowo-wychowawczego, rozwój sprawności fizycznej uczestników, rozwój umiejętności sportowych, integracja grup treningowych, kształtowanie samodzielności dzieci i młodzieży oraz promowanie aktywnego trybu życia. Obozy mają charakter sportowy i stanowią intensyfikację oraz przedłużenie całorocznego procesu treningowego realizowanego przez Wnioskodawcę w ramach regularnej działalności sportowej.

Program obozu przygotowywany jest wcześniej przez Państwa, przy czym harmonogram poszczególnych aktywności może ulegać zmianom z uwagi na warunki pogodowe lub organizacyjne. Każdego dnia uczestnikom przedstawiany jest szczegółowy plan dnia.

W trakcie obozu prowadzone są między innymi:

·      treningi akrobatyczne,

·      treningi gimnastyczne,

·      treningi ninja/OCR,

·      zajęcia motoryczne i ogólnorozwojowe,

·      stretching,

·      gry zespołowe,

·      zajęcia integracyjne,

·      aktywności rekreacyjne.

Wnioskodawca realizuje program obozu przy wykorzystaniu własnej kadry trenerskiej i wychowawczej zatrudnianej na podstawie umów zlecenia. Zajęcia prowadzone są według Państwa autorskich programów treningowych. Podczas obozu wykorzystywany jest głównie własny sprzęt sportowy, należący do Państwa, który jest transportowany na miejsce obozu.

Uczestnicy obozu pozostają pod stałą opieką wychowawców i trenerów przez cały okres wypoczynku.

Nie posiadają Państwo wpisu do rejestru organizatorów turystyki i pośredników turystycznych. Organizacja obozów nie stanowi głównego przedmiotu Państwa działalności i ma charakter dodatkowy względem prowadzonej działalności sportowej.

W ramach organizacji obozu nabywają Państwo od podmiotów trzecich, usługi noclegowe i wyżywienia, dokumentowane jedną zbiorczą fakturą wystawianą przez ośrodek wypoczynkowy. Ponadto, nabywają Państwo usługi transportowe, ubezpieczenie uczestników oraz niektóre dodatkowe atrakcje rekreacyjne. Wszystkie te elementy są wliczone w jedną cenę obozu płaconą przez uczestnika. Uczestnik nie ma możliwości nabycia wyłącznie samego treningu bez pozostałych elementów obozu.

Głównym elementem świadczonej usługi jest realizacja programu sportowo-wychowawczego oraz prowadzenie zajęć sportowych przez Państwa. Natomiast noclegi, wyżywienie, transport, ubezpieczenie oraz pozostałe świadczenia mają charakter pomocniczy i służą wyłącznie prawidłowej realizacji programu obozu sportowego.

Dokumentują Państwo organizację obozów fakturami oraz paragonami z zastosowaniem podstawowej stawki VAT 23%.

Są Państwo organizatorem wypoczynku dla dzieci i młodzieży, o którym mowa w art. 92c ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty.

Obóz zorganizowany w dniach od (...) czerwca do (...) lipca 2026 r. został zgłoszony właściwemu kuratorowi oświaty pod numerem (…).

W obozie uczestniczyło (...) osób w wieku od 8 do 18 lat. Zgłoszoną do bazy wypoczynku kadrę stanowili:

•      kierownik wypoczynku;

•      wychowawca wypoczynku.

Kierownik wypoczynku był członkiem zarządu Spółki i wykonywał wskazane czynności w imieniu oraz na rzecz Spółki. Wychowawca wykonywał swoje zadania jako wolontariusz działający pod kierownictwem organizatora wypoczynku. Zajęcia sportowe prowadził również członek zarządu Spółki, przy każdorazowej obecności kierownika wypoczynku albo wychowawcy. Osoba prowadząca zajęcia sportowe nie sprawowała samodzielnie opieki nad uczestnikami. Za organizację obozu, pracę kadry, bezpieczeństwo uczestników i prawidłowe wykonanie wszystkich świadczeń odpowiedzialność wobec rodziców i uczestników ponosili Państwo.

Organizacja obozu polegała na organizacji wypoczynku dla dzieci i młodzieży w formie i na zasadach określonych w art. 92a-92t ustawy o systemie oświaty oraz w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 marca 2016 r. w sprawie wypoczynku dzieci i młodzieży.

Do usług własnych wykonywanych przez Państwa na rzecz uczestników obozu należały w szczególności:

1)  opracowanie autorskiego programu sportowego, rekreacyjnego, wychowawczego i integracyjnego obozu;

2)  rekrutacja uczestników oraz kontakt z rodzicami i opiekunami;

3)  przygotowanie i prowadzenie dokumentacji uczestników i dokumentacji wypoczynku;

4)  zapewnienie zgłoszonej kadry wypoczynku, tj. kierownika i wychowawcy, oraz prowadzenie zajęć sportowych przez członka zarządu przy obecności kierownika albo wychowawcy;

5)  sprawowanie całodobowej opieki nad uczestnikami;

6)  stały nadzór nad bezpieczeństwem dzieci i młodzieży;

7)  organizowanie planu dnia i czasu wolnego;

8)  prowadzenie treningów sportowych;

9)  prowadzenie zajęć na sali gimnastycznej, siłowni, ściance wspinaczkowej, plaży i w terenie;

10)  organizowanie marszobiegów terenowych;

11)  organizowanie treningów ogólnorozwojowych, sprawnościowych, akrobatycznych i siłowych;

12)  organizowanie konkurencji drużynowych i indywidualnych;

13)  organizowanie skoków do wody oraz zajęć nad wodą z zachowaniem zasad bezpieczeństwa;

14)  organizowanie zadań rozwijających sprawność fizyczną, logiczne myślenie, współpracę i samodzielność;

15)  organizowanie zajęć integracyjnych i wychowawczych;

16)  organizowanie wycieczek krajoznawczych po okolicy;

17)  sprawowanie opieki podczas przejazdów, wycieczek i wszystkich zajęć;

18)  organizowanie transportu uczestników;

19)  bieżące reagowanie na potrzeby zdrowotne, wychowawcze i organizacyjne uczestników;

20)  informowanie rodziców o przebiegu wypoczynku.

Powyższe czynności były wykonywane przez osoby działające w imieniu Spółki, pod jej kierownictwem i na jej odpowiedzialność. Rodzice powierzali dzieci opiece Państwu, a nie poszczególnym członkom kadry.

W ramach usług własnych świadczyli Państwo usługę opieki nad dziećmi i młodzieżą.

Opieka była sprawowana całodobowo, przez cały czas trwania obozu, począwszy od przejęcia uczestników od rodziców lub opiekunów, poprzez transport, zakwaterowanie, posiłki, zajęcia sportowe, czas wolny, wycieczki i wypoczynek nocny, aż do przekazania uczestników rodzicom po zakończeniu obozu.

Towary i usługi, nabywane przez Spółkę od innych podmiotów, były ściśle związane z organizacją opieki nad uczestnikami oraz realizacją programu obozu.

Spółka nabywała w szczególności:

1)  usługę zakwaterowania wraz z wyżywieniem;

2)  usługę wynajmu dziewięcioosobowego busa;

3)  paliwo potrzebne do wykonywania transportu uczestników;

4)  ubezpieczenie NNW uczestników;

5)  bilety wstępu do parku rozrywki obejmującego trampoliny i ściankę wspinaczkową;

6)  bilety wstępu do planetarium;

7)  wodę, owoce, napoje oraz inne produkty przeznaczone bezpośrednio dla uczestników.

Transport był realizowany przy wykorzystaniu wynajętego busa, samochodu będącego własnością Spółki oraz samochodu wynajętego Spółce.

Koszt zakwaterowania i wyżywienia wynosił (...) zł za jedną dobę za każdą osobę, zarówno uczestnika, jak i członka kadry. Obóz obejmował dziewięć dób. Koszt wynajęcia busa wynosił (...) zł. Spółka ponosiła ponadto koszty paliwa, ubezpieczenia, biletów wstępu oraz zakupu produktów dla uczestników.

Zakwaterowanie było niezbędne, ponieważ obóz trwał dziewięć dób i odbywał się poza miejscem zamieszkania uczestników. Wyżywienie było konieczne ze względu na całodobowy charakter opieki i intensywny program sportowy. Transport był niezbędny do bezpiecznego przewiezienia dzieci na miejsce obozu, z powrotem oraz pomiędzy miejscami realizacji programu.

Woda, napoje i owoce służyły zapewnieniu właściwego nawodnienia i odżywienia uczestników podczas zajęć sportowych.

Zajęcia na trampolinach i ściance wspinaczkowej stanowiły element programu sprawnościowego i sportowego. Wizyta w planetarium była częścią programu edukacyjnego i poznawczego. Wszystkie te zajęcia odbywały się pod opiekę kadry Spółki i nie były oferowane jako samodzielne świadczenia.

Pomiędzy czynnościami wykonywanymi w ramach organizacji obozu istniała ścisła zależność powodująca, że z punktu widzenia uczestnika i jego rodzica czynności te nie mogły być świadczone odrębnie.

Rodzic nie nabywał osobno opieki, zakwaterowania, wyżywienia, transportu, zajęć sportowych ani biletów wstępu. Nabywał jedną kompleksową usługę organizacji obozu sportowego dla dziecka, obejmującą cały okres od przejęcia uczestnika pod opiekę do jego przekazania rodzicowi po zakończeniu obozu.

Działali Państwo i będą Państwo działać na rzecz uczestników we własnym imieniu i na własny rachunek.

To Spółka zawierała umowy lub dokonywała uzgodnień z rodzicami, pobierała od nich opłatę za udział dziecka w obozie, zawierała umowy z dostawcami, organizowała kadrę oraz ponosiła odpowiedzialność za prawidłowe wykonanie całej usługi.

Rodzice i uczestnicy nie zawierali bezpośrednio umów z ośrodkiem noclegowym, firmą wynajmującą bus, ubezpieczycielem ani podmiotami prowadzącymi miejsca odwiedzane podczas obozu.

Niektóre świadczenia realizowane w ramach organizacji obozu były nabywane przez Państwa od innych podatników dla bezpośredniej korzyści uczestników.

Dotyczyło to w szczególności:

•      zakwaterowania i wyżywienia;

•      wynajęcia busa;

•      ubezpieczenia NNW;

•      biletów wstępu do parku trampolin i na ściankę wspinaczkową;

•      biletów wstępu do planetarium;

•      zakupu wody, napojów, owoców i innych produktów przeznaczonych dla uczestników.

Jednocześnie zasadnicza część świadczenia, obejmująca opiekę nad uczestnikami, opracowanie i realizację programu, prowadzenie treningów, organizację zajęć, nadzór nad bezpieczeństwem i pracę kadry, była realizowana przez Spółkę we własnym zakresie.

Transport był częściowo wykonywany przy użyciu środków pozostających w dyspozycji Spółki, tj. samochodu stanowiącego własność Spółki oraz samochodu wynajętego Spółce.

Uczestnicy obozu korzystali z aktywności sportowych, rekreacyjnych, edukacyjnych i krajoznawczych.

Program obejmował w szczególności:

•      treningi na sali gimnastycznej;

•      treningi na siłowni;

•      zajęcia na trampolinach;

•      zajęcia na ściance wspinaczkowej;

•      marszobiegi terenowe;

•      treningi na plaży;

•      zajęcia i skoki do wody;

•      konkurencje drużynowe i indywidualne;

•      zadania rozwijające ciało, umysł, współpracę i samodzielność;

•      zajęcia integracyjne;

•      wycieczki krajoznawcze po okolicy;

•      wizytę w planetarium.

Aktywności te były objęte programem obozu, odbywały się pod opieką kadry Spółki i nie wymagały wniesienia przez rodziców dodatkowych opłat.

Prowadzą i będą Państwo prowadzić ewidencję umożliwiającą wyodrębnienie kwot wydatkowanych na nabycie od innych podatników towarów i usług przeznaczonych dla bezpośredniej korzyści uczestników obozów.

Posiadają Państwo faktury, rachunki oraz inne dokumenty dotyczące w szczególności:

•      zakwaterowania i wyżywienia;

•      wynajęcia busa;

•      paliwa;

•      ubezpieczenia;

•      biletów wstępu;

•      zakupów wody, napojów, owoców i pozostałych produktów dla uczestników.

Na podstawie wskazanych dokumentów możliwe będzie ustalenie kosztów usług nabytych od innych podmiotów oraz kosztów czynności wykonywanych przez Państwa we własnym zakresie.

Ewidencja będzie prowadzona w sposób pozwalający na ustalenie podstawy opodatkowania, zgodnie z właściwymi przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, w tym – jeżeli organ uzna, że znajduje zastosowanie szczególna procedura dla usług turystyki – na ustalenie wydatków poniesionych na towary i usługi nabyte dla bezpośredniej korzyści uczestników.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy organizowane przez Państwa obozy sportowe dla dzieci i młodzieży, korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. a ustawy. W przypadku jednak uznania, że usługi opisane we wniosku, nie korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, Państwa wątpliwości dotyczą także ustalenia, czy prawidłowe będzie opodatkowanie tych usług, zgodnie ze szczególną procedurą VAT marża, o której mowa w art. 119 ustawy.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości, wskazać należy, że organizacja obozów sportowych wiąże się – co do zasady – z organizacją wyjazdu i pobytu dzieci i młodzieży poza miejscem zamieszkania, a celem takiego wyjazdu jest przede wszystkim ich wypoczynek.

Stąd rozważenia wymaga, czy tego typu wyjazd, nie nabiera cech charakterystycznych dla usług turystycznych, o których mowa w art. 119 ust. 1 ustawy. Pod pojęciem „usług turystyki” należy bowiem rozumieć pewien zestaw (pakiet) usług, które w całości składają się na zaspokojenie kompleksowych potrzeb turysty (podróżnego). Celem takiego świadczenia (wyjazdu, w trakcie którego podatnik zapewnia pobyt oraz realizację dodatkowych zajęć) jest wypoczynek dzieci i młodzieży, a nie tylko zapewnienie im opieki w trakcie tego wypoczynku.

Odnosząc się do możliwości zwolnienia od podatku VAT usług organizacji obozów sportowych należy wskazać, że w art. 119 ustawy zostały przewidziane szczególne zasady opodatkowania dla usług turystyki.

Zgodnie z art. 119 ust. 1 ustawy:

W świetle art. 119 ust. 2 ustawy:

Powyższe regulacje odnoszą się do usług, które w całości składają się na usługę turystyczną. Użyte w tym przepisie słowa „w szczególności” oznaczają, że jest to katalog otwarty. Konsekwentnie, inne usługi stanowiące składnik usługi turystycznej również powinny być uwzględnione. Czynnikiem wyróżniającym konkretną czynność jako usługę jest przede wszystkim to, że świadczenie tej czynności zmierza do zaspokojenia określonej potrzeby zamawiającego.

Ponieważ ustawa o podatku od towarów i usług nie określa jednoznacznie, jakiego rodzaju usługi są usługami nabywanymi dla bezpośredniej korzyści, to na podstawie przepisu art. 119 ust. 2 ustawy przyjąć należy, iż nabycie tych usług i towarów, które zaspokajają potrzeby i oczekiwania turysty w trakcie korzystania z usługi turystycznej, będzie w przypadku wykonywania usług turystyki stanowić element kalkulacyjny do określenia marży.

W myśl art. 119 ust. 3 pkt 2 i 3 ustawy:

Łączne spełnienie powyższych przesłanek przesądza o obligatoryjności zastosowania szczególnej procedury opodatkowania marżą usług turystyki.

Według art. 119 ust. 3a ustawy:

Zgodnie z art. 119 ust. 5 ustawy:

Na podstawie art. 119 ust. 6 ustawy:

Przedmiotowe regulacje w sposób kategoryczny zobowiązują podatników świadczących usługi turystyki do prowadzenia specyficznej dla tego rodzaju działalności ewidencji.

Podstawowym obowiązkiem podatnika podatku od towarów i usług jest prawidłowe opodatkowanie wykonywanych czynności podlegających opodatkowaniu. Tak więc, dla prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania usług turystycznych, opodatkowanych wg szczególnej procedury, określonej przepisem art. 119 ust. 1, konieczne jest prowadzenie ewidencji, o której mowa w art. 119 ust. 3a ustawy.

Wskazać należy, że ustawa nie zawiera definicji „usług turystyki”. Nie zawiera także odesłań do definicji zawartych w innych aktach normatywnych. Definicji legalnej usług turystyki nie odnajdujemy również w innych ustawach podatkowych. Odnajdujemy ją natomiast w treści art. 307 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE. L. Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.) – poprzednio art. 26 ust. 2 zdanie pierwsze Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych – Wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EEC ze zm.). Stosownie do powołanego przepisu, transakcje dokonywane przez biura podróży w zakresie realizacji podróży uznawane są za pojedynczą usługę świadczoną przez biuro podróży na rzecz turysty. Odnosząc się do treści tekstu Dyrektywy w języku francuskim – „Les opérations effectuées par lagence de voyages pour la réalisation du voyage sont considérées comme une prestation de service unique de lagence de voyages au voyageur”, jak też w języku angielskim – „All transactions performed by the travel agent in respect of a journey shall be treated as a single service supplied by the travel agent to the traveller”, należy stwierdzić, że zdanie to powinno być przetłumaczone jako „Wszystkie transakcje dokonywane przez biura podróży w związku z realizacją podróży (imprezy turystycznej) uznawane są za jedną usługę świadczoną przez biuro podróży na rzecz podróżnego”. Należy zaznaczyć, że wprowadzenie Dyrektywy 2006/112/WE miało na celu m.in. jasne przedstawienie przepisów dyrektyw dotyczących podatku od wartości dodanej.

Zgodnie z definicją Słownika języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, str. 1052 „turystyka” to zorganizowane wyjazdy poza miejsce stałego zamieszkania na dłuższy lub krótszy pobyt, wędrówki po obcym terenie w celach krajoznawczych lub zdrowotnych.

Definicję usług turystycznych odnajdujemy także w szeregu publikacji dotyczących turystyki. I tak, usługi turystyczne są to, podobnie jak inne usługi, wszelkie wymienne, zbywalne czynności, będące wynikiem pracy, związane bezpośrednio lub pośrednio z zaspokajaniem potrzeb przed i w czasie podróży oraz pobytu turystycznego, ale niesłużące bezpośrednio do wytwarzania przedmiotów (por. A. S. Kornak „Ekonomika turystyki” PWN, Warszawa 1979, s. 159).

Inną definicję proponuje S. Wodejko, według którego do usług turystycznych należy zaliczyć wszelkiego rodzaju usługi, których świadczenie jest niezbędne dla turysty w celu umożliwienia dojazdu do miejsca występowania podstawowego dobra (lub dóbr) turystycznego, pobytu w tym miejscu oraz powrotu do stałego miejsca zamieszkania (S. Wodejko „Czynniki wpływające na rozwój turystyki międzynarodowej”, Ruch turystyczny – Monografie, Warszawa 1975, z. 15, s. 83).

Pakietem usług nazywa się w turystyce zestaw usług turystycznych służących zaspokojeniu kompleksowych potrzeb. Pakiet usług bywa kombinacją dwóch (np. hotel i wyżywienie, przejazd i nocleg) lub więcej elementów oferowanych przez sprzedawcę jako jeden produkt po określonej cenie (por. J. Altkorn „Marketing w turystyce”, Warszawa 2002 r., s. 99).

Zatem usługa turystyki to kompleksowa usługa świadczona na rzecz turysty, która obejmuje swym zakresem cząstkowe usługi, bez których dana impreza turystyczna nie mogłaby się odbyć. Za usługi turystyki należy więc uznać zorganizowane lub indywidualne wyjazdy wypoczynkowe połączone z rekreacją i rozrywką (tzn. kompleksowym programem imprez).

Z powyższego wynika, że usługi nabyte stanowią elementy składowe określonej usługi turystycznej.

Biorąc pod uwagę przedstawione rozważania, stwierdzić należy, że procedura opodatkowania określona w art. 119 ustawy jest procedurą szczególną, przewidującą uregulowania specyficzne dla działalności turystycznej i stanowiąca odstępstwo od ogólnych zasad opodatkowania podatkiem VAT.

Podkreślenia wymaga fakt, iż cytowane przepisy art. 119 ustawy są zbieżne z przepisami Dyrektywy. I tak, zgodnie z art. 306 Dyrektywy:

Z brzmienia powyższego przepisu wynika jednoznacznie, że dotyczy on świadczeń nabywanych od innych podatników.

Zgodnie z art. 307 Dyrektywy:

Z kolei, na mocy art. 308 Dyrektywy:

W tym miejscu warto przytoczyć wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z 25 października 2012 r. w sprawie C-557/11 mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny (Polska). W pkt 19 tego wyroku Trybunał wskazał, że:

W cytowanym wyroku TSUE podkreślił, iż Trybunał już w przeszłości orzekł, że szczególna procedura opodatkowania biur podróży znajduje zastosowanie wyłącznie do świadczeń nabywanych od podmiotów trzecich. Ta sama linia rozumowania doprowadziła Trybunał do orzeczenia, że procedura ta nie dotyczy usług przewozu świadczonych bez pośredników, które podlegają przepisom ogólnym mającym zastosowanie do przedsiębiorstw transportowych (wyrok z dnia 27 października 1992 r. w sprawie C-74/91 Komisja przeciwko Niemcom, Rec. s. I 5437, pkt 26). Trybunał wywiódł stąd, że w sytuacji gdy podmiot gospodarczy podlegający przepisom o szczególnej procedurze opodatkowania biur podróży świadczy za cenę ryczałtową usługi złożone w części z jego własnych usług, a w części ze świadczeń innych podatników, procedura szczególna znajduje zastosowanie tylko do świadczeń podmiotów trzecich (zob. podobnie ww. wyrok w sprawach połączonych Madgett i Baldwin, pkt 47).

W tym też kontekście należy rozpatrywać pojęcie „pojedynczej usługi” zawarte w art. 307 i 308 Dyrektywy. Pojęcie to obejmuje tylko świadczenia nabywane od innych podatników. Natomiast zasada dotycząca pojedynczej usługi znajduje zastosowanie w ramach ogólnych zasad opodatkowania podatkiem VAT i nie wpływa na interpretację tego pojęcia w ramach szczególnej procedury opodatkowania biur podróży.

Należy również wskazać, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 13 października 2005 r. (C-200/04, Finanzamt Heidelberg v. iSt internationale Sprach – und Studienreisen GmbH), badając zakres świadczenia usług turystycznych zwrócił uwagę, że definicji podróży nie można ograniczyć ze względu na jej cel. Usługa turystyczna może bowiem obejmować także wyjazd edukacyjny. W wyroku tym Trybunał stwierdził, że:

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Trybunał zwrócił uwagę, że nawet jeżeli usługa ma charakter edukacyjny, podróż może stanowić jej istotny i znaczący element. Tym bardziej, że pojęcia opisujące zwolnienia podatkowe należy interpretować ściśle.

Jak wskazał również NSA w wyroku z 4 lutego 2016 r. sygn. akt I FSK 1768/14:

Zatem, usługa turystyki, o której mowa w art. 119 ustawy, to świadczenie złożone, na które składa się szereg usług takich jak np. hotel, wyżywienie, transport, mających na celu zorganizowanie pobytu klientowi poza miejscem jego zamieszkania. Usługi te są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość (jedną usługę, jeden produkt). Wobec tego, aby daną usługę uznać za usługę turystyki, powinna ona być usługą składającą się z więcej niż jednego świadczenia, świadczący usługę musi działać na rzecz nabywcy we własnym imieniu i na własny rachunek, oraz przy świadczeniu usługi musi nabywać towary i usługi od innych podmiotów dla bezpośredniej korzyści turysty.

W tym miejscu należy również wskazać, że ustawa o podatku od towarów i usług, jak również Dyrektywa 112 nie zawierają definicji pojęć „biuro podróży” oraz „organizator wycieczek turystycznych”. W sprawach połączonych C-308/96 i C-94/97 Commissioners of Customs and Excise v T.P. Madgett, R.M. Baldwin and The Howden Court Hotel Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) uznał, że specjalne zasady opodatkowania agentów turystycznych i biur podróży, określone w artykule 26 VI Dyrektywy 77/388, mają zastosowanie do podmiotów gospodarczych, nawet jeśli nie są one formalnie agentami turystycznymi ani biurami podróży, o ile organizują one wycieczki lub wyjazdy zorganizowane we własnym imieniu i powierzają innym podatnikom wykonanie usług związanych z tą działalnością. To stanowisko podtrzymano następnie w wyroku w sprawie C-200/04 ISt internationale Sprach und Studienreisen GmbH (pkt 22). Szeroka wykładnia art. 306 i n. dyrektywy 112 popierana jest także w orzecznictwie krajowym (wyrok NSA z 4 lutego 2016 r., I FSK 1768/14, a także wyrok WSA w Gliwicach z 28 marca 2011 r., III SA/Gl 2746/10, CBOSA).

Z powyższego orzecznictwa wynika, że procedura szczególna, wynikająca z art. 119 ustawy, ma zastosowanie nie tylko w stosunku do typowych biur podróży, ale także w stosunku do innych podmiotów, które dokonują podobnych czynności w ramach swojej działalności gospodarczej.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że w odniesieniu do usług organizacji przez Państwa obozów, mamy do czynienia z czynnością złożoną, zawierającą elementy charakterystyczne dla usług turystycznych.

Jak wskazano w powołanym art. 119 ust. 2 ustawy, przez usługi dla bezpośredniej korzyści turysty rozumie się usługi stanowiące składniki świadczonej usługi turystyki, a w szczególności transport, zakwaterowanie, wyżywienie, ubezpieczenie.

W odniesieniu do powyższego zauważyć należy, że w zakresie organizacji obozów sportowych działają Państwo na rzecz uczestników we własnym imieniu i na własny rachunek oraz nabywają Państwo towary i usługi od innych podatników dla bezpośredniej korzyści uczestników. Nabywają Państwo w szczególności: usługi zakwaterowania, wyżywienia, transportu, ubezpieczenia oraz zajęć rekreacyjnych.

Wymienione wyżej towary i usługi nabywane od innych podatników są ściśle związane z usługą organizacji opieki nad dziećmi i młodzieżą. Wskazane towary i usługi są niezbędne do wykonania usługi podstawowej, jaką jest organizacja wypoczynku.

Jednocześnie należy wskazać, że czynności wymienione w opisie sprawy stanowią usługę kompleksową w zakresie organizacji wyjazdowych obozów sportowych.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy, w odniesieniu do organizowanych przez Państwa usług wypoczynku, w formie obozów sportowych dla dzieci i młodzieży, należy zauważyć, że zawierają one wszelkie cechy charakterystyczne dla usług turystycznych, dla których ustawa o podatku od towarów i usług określa szczególny sposób opodatkowania przewidziany w art. 119 ustawy.

W związku z tym, że z opisu sprawy wynika, że świadczone przez Państwa usługi organizowania wypoczynku w zakresie obozów sportowych dla dzieci i młodzieży składają się również z usług nabywanych od innych podatników, dla bezpośredniej korzyści uczestników wypoczynku, zastosowanie znajdzie art. 119 ustawy.

Zatem, organizacja wypoczynku w zakresie obozów sportowych dla dzieci i młodzieży, w ramach którego uczestnikom zostaną zapewnione: transport, wyżywienie, zakwaterowanie, ubezpieczenie, atrakcje oraz opieka nad dziećmi – jest świadczeniem złożonym, składającym się w przeważającej części z towarów i usług nabytych dla bezpośredniej korzyści uczestników, co w konsekwencji stanowi usługi turystyki opodatkowane według szczególnej procedury, określonej w art. 119 ustawy na zasadzie marży, przy zastosowaniu właściwej stawki podatku VAT.

Jak wyżej wskazano, w przypadku gdy przy świadczeniu usługi turystyki, oprócz usług nabywanych od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty, podatnik wykonuje we własnym zakresie część świadczeń w ramach tej usługi, zwanych dalej „usługami własnymi”, odrębnie ustala się podstawę opodatkowania dla usług własnych i odrębnie w odniesieniu do usług nabytych od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty. W celu określenia podstawy opodatkowania dla usług własnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 29a ustawy.

Należy podkreślić, że do towarów i usług nabytych dla bezpośredniej korzyści turysty można zaliczyć jedynie takie towary i usługi, które nabywają Państwo od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty i nie stanowią one jednocześnie „środków” do wyświadczenia usługi własnej, która następnie staje się elementem kompleksowej usługi turystycznej.

Natomiast wszelkie towary i usługi nabywane przez Państwa dla wyświadczenia usługi własnej, stanowiącej następnie element usługi turystyki, należy uznać za wydatki dotyczące usług własnych.

W przypadkach, o których mowa w ust. 5 – na podstawie art. 119 ust. 6 ustawy – podatnik obowiązany jest do wykazania w prowadzonej ewidencji, jaka część należności za usługę przypada na usługi nabyte od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty, a jaka na usługi własne.

W tym miejscu wskazać należy, że ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. a ustawy korzystają świadczone usługi opieki, jeżeli stanowią usługi opieki nad dziećmi i młodzieżą i opieka ta sprawowana jest w formach i na zasadach określonych w przepisach o systemie oświaty.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że są Państwo organizatorem wypoczynku dla dzieci i młodzieży, o którym mowa w art. 92c ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty. Organizacja obozu polegała na organizacji wypoczynku dla dzieci i młodzieży w formie i na zasadach określonych w art. 92a-92t ustawy o systemie oświaty oraz w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 marca 2016 r. w sprawie wypoczynku dzieci i młodzieży. Prowadzą i będą Państwo prowadzić ewidencję umożliwiającą wyodrębnienie kwot wydatkowanych na nabycie od innych podatników towarów i usług przeznaczonych dla bezpośredniej korzyści uczestników obozów.

Zatem, sprawowana przez Państwa podczas wyjazdowych obozów opieka, stanowi usługę w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą, wykonywaną w formach i na zasadach określonych w przepisach o systemie oświaty.

Ze zwolnienia od podatku nie korzysta natomiast – jako całość – usługa organizacji wypoczynku, gdzie m.in. świadczenie opieki nad uczestnikami jest elementem opisanej usługi złożonej.

Ze zwolnienia, przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. a ustawy, korzysta jedynie, świadczona przez Państwa w ramach opisanej usługi organizacji wyjazdowych obozów sportowych, usługa w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą, wykonywana w formach i na zasadach określonych w przepisach ustawy o systemie oświaty. W opisanym przykładzie celem obozów dla dzieci jest wypoczynek dla dzieci i młodzieży, a nie tylko zapewnienie im opieki w trakcie tego wypoczynku.

Natomiast w zakresie organizacji obozów działali i będą Państwo działać na rzecz uczestników we własnym imieniu i na własny rachunek, świadcząc usługi własne, oraz nabywać świadczenia od innych podatników dla bezpośredniej korzyści uczestników, tj.: zakwaterowanie i wyżywienie, wynajęcie busa, ubezpieczenie, bilety wstępu. Jednocześnie zapewniane przez Państwa, w ramach usługi organizacji wyjazdowych obozów, świadczenia nabywane od innych podatników dla bezpośredniej korzyści uczestników wypoczynku, tj. zakwaterowanie, ubezpieczenie, wyżywienie, transport i dodatkowe atrakcje turystyczne, powinny być rozliczone zgodnie z procedurą opodatkowania marży, o której mowa w art. 119 ustawy.

Podsumowując, świadczone przez Państwa usługi w zakresie opieki nad dziećmi w ramach obozów, wykonywane w formach i na zasadach, określonych w przepisach ustawy o systemie oświaty oraz Prawo oświatowe, będą korzystały ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. a ustawy. Przy czym, zwolnienie to nie znajdzie zastosowania w odniesieniu do całej usługi organizacji obozów sportowych, a jedynie do świadczonej w ich ramach usługi w zakresie opieki nad uczestnikami. Tym samym, ze zwolnienia od podatku nie będzie korzystać – jako całość – usługa organizacji obozów sportowych, gdzie m.in. świadczenie opieki nad uczestnikami jest elementem opisanej usługi złożonej. Pozostałe usługi realizowane w ramach organizacji obozów sportowych, których – jak wynika z wniosku – zasadniczym celem będzie wypoczynek, nie będą mogły korzystać ze zwolnienia od podatku przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. a ustawy. Do tych usług – jako usług turystyki – zastosowanie będzie miał art. 119 ustawy i powinny być one rozliczane na zasadach w nim przewidzianych. Przepisy dotyczące zwolnień nie powinny być stosowane rozszerzająco.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 i 2 całościowo uznano za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do wskazanych przez Państwa we własnym stanowisku interpretacji indywidualnych z 7 lutego 2020 r., nr 0112-KDIL1-1.4012.472.2019.2.EB oraz z 25 września 2012 r., nr ITPP1/443 -763/12/TS wskazać należy, że interpretacje indywidualne są wydawane w indywidualnych sprawach i nie wiążą organu wydającego interpretacje indywidualne w sprawach innych podatników, co jest tym bardziej zrozumiałe zważywszy na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw podlegających interpretacjom.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że przedmiotowa interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.