0112-KDIL1-2.4012.356.2026.4.DM

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 16 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy w związku aportem nieruchomości utraci Pani statusu podatnika podatku VAT zwolnionego podmiotowo i koniecznością zarejestrowania się jako podatnik VAT czynny (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).

Uzupełniła go Pani pismami z 11 września 2026 r. (wpływ 11 września 2026 r.) oraz z 11 września 2026 r. (wpływ 17 września 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Zainteresowana (wnioskodawczyni) prowadzi działalność gospodarczą (obejmującą świadczenie usług fryzjerskich).

Korzysta w tej mierze z opodatkowania w formie karty podatkowej.

Przedsiębiorczyni nie jest czynnym podatnikiem VAT (korzysta ze zwolnienia podmiotowego z uwagi na próg obrotowy; obecnie 240.000 zł).

Do jej mienia prywatnego (pozagospodarczego) przynależy m.in. nieruchomość będąca składnikiem majątku osobistego.

Przedmiot ten został nabyty przez wnioskodawczynię w ten sposób, że otrzymała ją – jako wyłącznie obdarowana – tytułem darowizny dokonanej przez jej rodziców (darczyńcy).

Podatniczka pozostaje w związku małżeńskim, w którym obowiązuje ustrój rozdzielności majątkowej.

Ww. nieruchomość nie ma żadnego związku z działalnością gospodarczą podatniczki (w szczególności nie stanowi środka trwałego).

Nieruchomość obejmuje działki objęte zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (MPZP). Według postanowień uchwały planistycznej, część z tych działek jest przeznaczona pod zabudowę, zaś reszta to działki o innym przeznaczeniu.

Kilka lat temu nieruchomość (wtedy jeszcze składająca się z działek) była wystawiona na sprzedaż.

Właścicielka zdecydowała się wówczas na wsparcie ze strony pośrednika w obrocie nieruchomościami. Do sprzedaży jednak nie doszło.

Z inicjatywy właścicielki doszło do podziału ww. nieruchomości na działki (mniejsze nieruchomości). Część dzielonej nieruchomości stała się na skutek podziału gruntem mającym zapewniać dojazd do nowopowstałych nieruchomości. Do działek tych nie zostały doprowadzone media.

Jeżeli chodzi o perspektywę wykorzystania tych nieruchomości, to właścicielka zamierza wnieść je aportem do spółki kapitałowej, w której jest już wspólnikiem. W ten sposób pokryje podwyższenie kapitału zakładowego spółki z o.o. Następnie taka osoba prawna przeznaczy je do realizacji inwestycji (przedsięwzięcia) budowlanego polegającego na budowie domów jednorodzinnych.

Doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego z 11 września 2026 r. (wpływ 11 września 2026 r.)

1.    Przedmiotem zapytania są następujące działki położone w miejscowości (...):

·         działki budowlane: A/6, A/9, A/12, A/15;

·         działki stanowiące drogę dojazdową: A/7, A/10, A/13, A/16.

Łącznie przedmiotem planowanego aportu jest 8 działek.

2.    Wnioskodawczyni nie była i nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT).

3.    Nieruchomości objęte zakresem wniosku, zarówno przed podziałem, jak i po podziale, nie były, nie są i do dnia wniesienia aportu nie będą wykorzystywane w działalności gospodarczej.

4.    Przedmiotem aportu będą nieruchomości niezabudowane.

5.    Nieruchomości zostały otrzymane w drodze darowizny do majątku prywatnego. W chwili ich otrzymania zamierzała Pani wykorzystać je na własne cele mieszkaniowe związane z planowaną budową domu jednorodzinnego. Z uwagi na zmianę sytuacji życiowej oraz zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych plany te nie zostały zrealizowane.

6.    Od momentu nabycia nieruchomości były wykorzystywane wyłącznie w ramach majątku prywatnego. Nieruchomości nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej ani w działalności rolniczej. Wnioskodawczyni korzystała z nich okazjonalnie w celach rekreacyjnych i wypoczynkowych. Ich posiadanie wiązało się z możliwością korzystania z terenów zielonych oraz walorów przyrodniczych okolicy.

7.    Działki będące przedmiotem planowanego aportu nie były wykorzystywane na cele działalności rolniczej. Wnioskodawczyni nie prowadziła na nich gospodarstwa rolnego ani jako rolnik ryczałtowy, ani jako podatnik VAT.

8.    Z przedmiotowych działek wnioskodawczyni nie dokonywała zbiorów ani sprzedaży produktów rolnych (brak uzyskiwania produktów rolnych z przedmiotowych terenów).

9.    Poza dokonaniem podziału geodezyjnego nieruchomości wnioskodawczyni nie podejmowała i nie zamierza podejmować działań mających na celu uatrakcyjnienie działek. Nie wykonywano i nie będą wykonywane prace polegające na uzbrojeniu terenu, doprowadzeniu mediów, ogrodzeniu nieruchomości ani budowie infrastruktury technicznej.

10. Decyzja o wniesieniu nieruchomości aportem do spółki wynika z chęci uporządkowania sposobu zarządzania majątkiem oraz realizacji planów związanych z zagospodarowaniem nieruchomości za pośrednictwem spółki. Wnioskodawczyni nie chce ponosić żadnego ryzyka osobistego związanego z wykorzystywaniem tych gruntów. Nieruchomości zostały nabyte do majątku prywatnego i nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej. Wniesienie aportu ma charakter organizacyjny, zabezpieczający przed ryzykiem i nie wynika z prowadzenia przeze wnioskodawczynię działalności handlowej w zakresie obrotu nieruchomościami.

11. W chwili nabycia nieruchomości obejmującej działki nr A/1, A/2, A/3 oraz A/4, nieruchomość posiadała – wg MPZP – przeznaczenie rolno-budowlane oraz udział w drodze wewnętrznej. Następnie dokonano podziału geodezyjnego, w wyniku którego powstały działki budowlane oraz działki rolne. Działki rolne nr A/11, A/14 oraz A/17 nie będą przedmiotem aportu.

12. Wnioskodawczyni nie podejmowała działań mających na celu zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ani decyzji o warunkach zabudowy dla działek będących przedmiotem aportu. Zarazem wskazuje Pani, że taka decyzja (…) nie była wydana dla tych działek.

13. Na dzień wniesienia aportu:

·         działki nr A/6, A/9, A/12 oraz A/15 będą posiadały przeznaczenie budowlane;

·         działki nr A/7, A/10, A/13 oraz A/16 będą stanowiły drogę dojazdową.

Dla działek nr A/6, A/9, A/12 oraz A/15 miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje możliwość realizacji zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej wraz z niezbędną infrastrukturą towarzyszącą.

Działki nr A/7, A/10, A/13 oraz A/16 stanowią drogę dojazdową zapewniającą obsługę komunikacyjną działek budowlanych.

14. Wnioskodawczyni nie występowała o uchwalenie ani zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działek będących przedmiotem wniosku.

15. Nieruchomości, ani działki powstałe po ich podziale, nie były, nie są i nie będą do dnia wniesienia aportu przedmiotem najmu, dzierżawy ani innych umów o podobnym charakterze.

16. Nieruchomości zostały nabyte w drodze darowizny od rodziców. Nabycie nie zostało udokumentowane fakturą VAT i nie nastąpiło w ramach czynności opodatkowanej (również zwolnionej) podatkiem VAT. Nabycie własności nie wykazywało żadnego związku z podatkiem VAT.

17. Nabycie nieruchomości nie zostało udokumentowane fakturą VAT. W związku z tym nie wystąpił podatek VAT naliczony oraz wnioskodawczyni nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT.

18. Wnioskodawczyni nie dokonywała wcześniej sprzedaży nieruchomości.

19. W związku z podjętą próbą sprzedaży nieruchomości wnioskodawczyni udzieliła pośrednikowi pełnomocnictwa do uzyskiwania informacji i dokumentów związanych z nieruchomością, w szczególności odpisów i wypisów z ksiąg wieczystych, ewidencji gruntów i budynków, ewidencji sieci uzbrojenia terenu oraz dokumentów planistycznych. Pełnomocnictwo miało charakter techniczny i służyło wyłącznie obsłudze procesu sprzedaży nieruchomości. Zakres pełnomocnictwa obejmował m.in. pobieranie dokumentów z ksiąg wieczystych, ewidencji gruntów i budynków oraz dokumentów planistycznych.

20. Poza podziałem geodezyjnym nieruchomości oraz wydzieleniem drogi dojazdowej wnioskodawczyni nie podejmowała działań wymagających zaangażowania środków finansowych w celu zwiększenia wartości nieruchomości. Nie wykonywano uzbrojenia terenu, nie doprowadzano mediów ani nie uzyskiwano decyzji związanych z przygotowaniem nieruchomości do sprzedaży.

21.  

a)    Podział nieruchomości został dokonany w celu uporządkowania sposobu zagospodarowania nieruchomości oraz umożliwienia realizacji planowanej zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Podział miał na celu wydzielenie działek o bardziej funkcjonalnym układzie oraz zapewnienie odpowiedniego dostępu komunikacyjnego.

b)    Podział nieruchomości został dokonany w kwietniu 2025 r.

c)    Przed dokonaniem podziału nieruchomość posiadała dostęp do drogi.

d)    Droga dojazdowa została wydzielona na wniosek wnioskodawczyni jako właścicielki nieruchomości w celu zapewnienia prawidłowego dostępu komunikacyjnego do działek powstałych w wyniku podziału geodezyjnego. Jej wydzielenie było elementem technicznym niezbędnym do przeprowadzenia podziału nieruchomości.

22. Wnioskodawczyni nie dokonywała wcześniej sprzedaży ani aportu nieruchomości.

23. Wnioskodawczyni nie posiada innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży.

24. Wnioskodawczyni nie zamierza nabywać nieruchomości w celu ich dalszej odsprzedaży.

25. Wnioskodawczyni nie prowadziła i nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich ani innych usług o podobnym charakterze.

26. Od 1 maja 2012 r. wnioskodawczyni korzysta ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

27. Wnioskodawczyni nigdy nie utraciła prawa do zwolnienia podmiotowego i nie rezygnowała z tego zwolnienia.

28. Wartość sprzedaży dokonywanej przez wnioskodawczynię w roku 2026, z uwzględnieniem planowanego aportu, przekroczy kwotę 240.000 zł. Bez uwzględnienia wartości aportu kwota ta nie zostanie przekroczona.

29. Przewidywana wartość sprzedaży realizowanej przez wnioskodawczynię w roku 2026, bez uwzględnienia wartości aportu, nie przekroczy kwoty 240.000 zł.

30. Wnioskodawczyni nie wykonuje i nie będzie wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług, które wyłączałyby możliwość korzystania ze zwolnienia podmiotowego.

Pytanie

Czy tego rodzaju działanie nie spowoduje utraty przez Panią statusu podatnika VAT zwolnionego podmiotowo i nie będzie prowadzić do konieczności zarejestrowania się jako podatnik VAT czynny (z uwagi na wartość rynkową nieruchomości przenoszonych na spółkę tytułem aportu, które to rozporządzenie – w przypadku konieczności uwzględnienia go w poziomie obrotu podatnika – skutkowałoby przekroczeniem progu sprzedaży 240 000 zł/rok), (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)?

Pani stanowisko w sprawie

Status podatniczki VAT.

Jakkolwiek zbycie własności nieruchomości stanowi dostawę towaru, to jednak jest to czynność opodatkowana jedynie wówczas, gdy podejmowana (realizowana) jest przez podatnika VAT.

W tym przypadku wniesienie aportem nieruchomości do spółki nie będzie spełniać warunku podmiotowego czynności opodatkowanej.

Skoro nieruchomości te nie mają żadnego związku z aktywnością biznesową ich właścicielki, to tym samym rozporządzenie nimi nie może być zakwalifikowane jako wykonywanie w ten sposób samodzielnie działalności gospodarczej.

Ubocznie prawidłowość takiego stanowiska potwierdza treść przepisu art. 113 ust. 2 pkt 3) VAT (który to przepis znajdowałby zastosowanie, gdyby analizowaną sytuację można było uznać za realizowaną przez podmiot działający w charakterze podatnika).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, w zakresie w podatku od towarów i usług (pytanie oznaczone we wniosku nr 2), jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

W ujęciu tego przepisu, pojęcie „dostawa towarów” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np.: sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe.

W związku z wniesieniem wkładu do spółki realizują się dwa rodzaje świadczeń ekonomicznych:

·         wnoszący wkład (aport) przenosi na spółkę, do której dokonuje wkładu, prawo do rozporządzania określonymi składnikami majątku,

·         w zamian za aport wnoszący otrzymuje pewne uprawnienia (udziały) mające określoną wartość.

Taka transakcja bez wątpienia ma charakter odpłatny. Odpłatność może przybierać różne formy – nie jest konieczne, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu. Odpłatnością jest więc także np. otrzymanie udziałów spółki, w związku z którym wnoszący aport uzyskuje pewną wymierną korzyść.

Wniesienie aportu do spółki prawa handlowego lub cywilnego – w zależności od tego co jest jego przedmiotem – spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług. Tym samym, w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy, uznawane jest za sprzedaż, ponieważ odbywa się za wynagrodzeniem: istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym wynagrodzeniem w formie wyrażonych pieniężnie udziałów.

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT, jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:

W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży nieruchomości, tj. wskazane we wniosku działki budowlane: A/6, A/9, A/12, A/15 oraz działki stanowiące drogę dojazdową: A/7, A/10, A/13, A/16 (dalej „nieruchomości”), istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego opisu sprawy, w celu dokonania aportu nieruchomości, podjęła Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

W tym miejscu należy przywołać orzeczenie z 15 września 2011 r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, w którym TSUE wskazał, że:

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.

Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości gruntowych) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności, w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w niniejszej sprawie należy przeanalizować całokształt działań, jakie Pani podjęła/podejmie w odniesieniu do nieruchomości będących przedmiotem aportu.

Ponadto na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 113 ust. 5 ustawy:

Zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy:

W myśl art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d ustawy:

Powołane wyżej przepisy wyraźnie wskazują, że zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników dokonujących dostaw terenów budowlanych.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani działalność gospodarczą (obejmującą świadczenie usług fryzjerskich). Korzysta Pani w tej mierze z opodatkowania w formie karty podatkowej. Nie jest Pani czynnym podatnikiem VAT (korzysta ze zwolnienia podmiotowego z uwagi na próg obrotowy; obecnie 240 000 zł). Do Pani mienia prywatnego (pozagospodarczego) przynależy m.in. nieruchomość będąca składnikiem majątku osobistego. Przedmiot ten został nabyty przez Panią tytułem darowizny dokonanej przez Pani rodziców (darczyńcy). Pozostaje Pani w związku małżeńskim, w którym obowiązuje ustrój rozdzielności majątkowej. Ww. nieruchomość nie ma żadnego związku z Pani działalnością gospodarczą (w szczególności nie stanowi środka trwałego). Z Pani inicjatywy doszło do podziału ww. nieruchomości na działki (mniejsze nieruchomości). Część dzielonej nieruchomości stała się na skutek podziału gruntem mającym zapewniać dojazd do nowopowstałych nieruchomości. Do działek tych nie zostały doprowadzone media. Zamierza Pai wnieść je aportem do spółki kapitałowej, w której jest już Pani wspólnikiem. W ten sposób pokryje Pani podwyższenie kapitału zakładowego spółki z o.o. Następnie taka osoba prawna przeznaczy je do realizacji inwestycji (przedsięwzięcia) budowlanego polegającego na budowie domów jednorodzinnych. Przedmiotem Pani zapytania są działki położone w miejscowości (...): działki budowlane: A/6, A/9, A/12, A/15 oraz działki stanowiące drogę dojazdową: A/7, A/10, A/13, A/16. Łącznie przedmiotem planowanego aportu jest 8 działek. Nie była Pani i nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT). Nieruchomości objęte zakresem wniosku, zarówno przed podziałem, jak i po podziale, nie były, nie są i do dnia wniesienia aportu nie będą wykorzystywane w działalności gospodarczej. Przedmiotem aportu będą nieruchomości niezabudowane. Nieruchomości zostały otrzymane w drodze darowizny do majątku prywatnego. W chwili ich otrzymania zamierzała Pani wykorzystać je na własne cele mieszkaniowe związane z planowaną budową domu jednorodzinnego. Z uwagi na zmianę sytuacji życiowej oraz zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych plany te nie zostały zrealizowane. Od momentu nabycia nieruchomości były wykorzystywane wyłącznie w ramach majątku prywatnego. Nieruchomości nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej ani w działalności rolniczej. Działki będące przedmiotem planowanego aportu nie były wykorzystywane na cele działalności rolniczej, nie prowadziła Pani na nich gospodarstwa rolnego ani jako rolnik ryczałtowy, ani jako podatnik VAT. Poza dokonaniem podziału geodezyjnego nieruchomości nie podejmowała Pani i nie zamierza podejmować działań mających na celu uatrakcyjnienie działek. Nie wykonywano i nie będą wykonywane prace polegające na uzbrojeniu terenu, doprowadzeniu mediów, ogrodzeniu nieruchomości ani budowie infrastruktury technicznej. Decyzja o wniesieniu nieruchomości aportem do spółki wynika z chęci uporządkowania sposobu zarządzania majątkiem oraz realizacji planów związanych z zagospodarowaniem nieruchomości za pośrednictwem spółki. Nie występowała Pani o uchwalenie ani zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działek będących przedmiotem wniosku. Nieruchomości, ani działki powstałe po ich podziale, nie były, nie są i nie będą do dnia wniesienia aportu przedmiotem najmu, dzierżawy ani innych umów o podobnym charakterze. Nie dokonywała Pani wcześniej sprzedaży ani aportu nieruchomości, nie posiada Pani innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży, nie zamierza Pani nabywać nieruchomości w celu ich dalszej odsprzedaży, nie prowadziła Pani i nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich ani innych usług o podobnym charakterze. Od 1 maja 2012 r. korzysta Pani ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o podatku od towarów i usług. Nigdy nie utraciła Pani prawa do zwolnienia podmiotowego i nie rezygnowała z tego zwolnienia. Wartość sprzedaży dokonywanej przez Panią w roku 2026, z uwzględnieniem planowanego aportu, przekroczy kwotę 240.000 zł. Bez uwzględnienia wartości aportu kwota ta nie zostanie przekroczona. Przewidywana wartość sprzedaży realizowanej przez Panią w roku 2026, bez uwzględnienia wartości aportu, nie przekroczy kwoty 240.000 zł. Nie wykonuje Pani i nie będzie wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług, które wyłączałyby możliwość korzystania ze zwolnienia podmiotowego.

Pani wątpliwości w sprawie dotyczą ustalenia, czy w związku aportem nieruchomości utraci Pani statusu podatnika podatku VAT zwolnionego podmiotowo i koniecznością zarejestrowania się jako podatnik VAT czynny (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).

W pierwszej kolejności, należy rozstrzygnąć, czy aport nieruchomości do Spółki podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, oraz należy ustalić, czy w odniesieniu do tej czynności będzie spełniała Pani przesłanki do uznania Pani za podatnika podatku od towarów i usług.

Analiza przedstawionego opisu sprawy w świetle powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że aport nieruchomości do Spółki nie stanowi działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej Pani aktywności w przedmiocie zbycia wskazanych we wniosku nieruchomości, która to aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).

Należy zauważyć, że jedynym podjętym przez Panią działaniem przy sprzedaży ww. nieruchomości, był podział nieruchomości na działki (mniejsze nieruchomości) oraz wydzielenie dróg dojazdowych. Okoliczność ta nie może przesądzać o zakwalifikowaniu aportu nieruchomości do Spółki, jako dostawy dokonanej w ramach prowadzenia działalności gospodarczej, podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Może o tym świadczyć bowiem jedynie szereg innych okoliczności, które powodują, że aktywność podmiotu w przedmiocie zbycia nieruchomości jest porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju działalnością.

Należy podkreślić, że z wniosku nie wynika, że nieruchomość była wykorzystywana do działalności gospodarczej, była przedmiotem najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

Działania podejmowane przez Panią w związku z aportem nieruchomości do Spółki nie stanowią ciągu zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że dostawa przez Panią ww. nieruchomości wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Jak wynika z całokształtu okoliczności sprawy, nie podejmowała Pani aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.

W przedmiotowej sprawie brak jest zatem przesłanek pozwalających uznać, że dokonując aportu nieruchomości do Spółki wystąpi Pani w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Z tytułu aportu nieruchomości do Spółki korzysta Pani z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

W związku z powyższym, skoro w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły przesłanki stanowiące podstawę uznania Pani za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, to planowany aport nieruchomości do spółki, tj. działki położone w miejscowości (...): działki budowlane: A/6, A/9, A/12, A/15 oraz działki stanowiące drogę dojazdową: A/7, A/10, A/13, A/16, nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zwolnienie podmiotowe, o którym mowa w art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług będące przedmiotem Pani pytania może znaleźć zastosowanie jedynie do podatników wykonujących działalność gospodarczą o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. A jak już wyżej wskazano dokonywana przez Panią sprzedaż ww. nieruchomości nie będzie odbywała się w warunkach działalności gospodarczej, zatem przepis ten nie znajdzie zastosowania dla tej czynności.

Reasumując, wniesienie przez Panią przedmiotowych nieruchomości, tj. działki budowlane: A/6, A/9, A/12, A/15 oraz działki stanowiące drogę dojazdową: A/7, A/10, A/13, A/16, aportem do spółki, nie będzie czynnością wykonywaną przez Panią w charakterze podatnika podatku VAT, a tym samym będzie pozostawało poza zakresem opodatkowania tym podatkiem. W konsekwencji wartość nieruchomości wnoszonych aportem nie będzie uwzględniana przy ustalaniu wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, i nie spowoduje przekroczenia limitu 240.000 zł. Tym samym dokonanie aportu nie spowoduje utraty przez Panią prawa do korzystania ze zwolnienia podmiotowego oraz konieczności rejestracji jako podatnik VAT czynny.

Tym samym Pani stanowisko, w zakresie podatku od towarów i usług – pytania oznaczonego we wniosku nr 2, uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Podkreślam jednocześnie, że przy sprzedaży ww. nieruchomości, nie będzie Pani działała w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadząca działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a ww. sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy pod warunkiem, że nie podejmie Pani dodatkowych działań w stosunku do ww. nieruchomości, mogących zmienić ten stan rzeczy.

Wskazuję również, że Pani wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (pytania nr 1 we wniosku) podlega odrębnemu rozstrzygnięciu.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·       w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.