0111-KDIB2-3.4015.314.2026.1.ASZ

Interpretacja indywidualna – stanowisko częściowo prawidłowe i częściowo nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn:

- w zakresie powstania obowiązku podatkowego − jest prawidłowe,

- w zakresie złożenia zgłoszenia nabycia na formularzu SD-Z2 − jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Wniosek dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie opodatkowania środków pieniężnych otrzymanych tytułem polecenia darczyńcy. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

(…) 2026 r. przed notariuszem (…), prowadzącym Kancelarię Notarialną w (…), sporządzona została umowa darowizny z poleceniem (Rep. A nr (…)).

1. Darczyńca – (…) − darowała córce (…): odrębną własność lokalu mieszkalnego nr (…) położonego w budynku nr (…) przy ul. (…), wraz z prawami związanymi (KW nr (…)); udział (…) w nieruchomości gruntowej − działka nr (…) (KW nr (…)); udział (…) w nieruchomości gruntowej − działka nr (…), stanowiącej drogę wewnętrzną (KW nr (…)). Łączną wartość przedmiotu darowizny strony określiły na kwotę (…) zł.

2. Darczyńca (…), działając na podstawie art. 893 Kodeksu cywilnego, włożyła na obdarowaną (…) obowiązek wykonania polecenia, polegającego na dokonaniu świadczenia pieniężnego na rzecz syna Darczyńcy (a brata Obdarowanej) − Wnioskodawcy (…) − w łącznej wysokości (…) zł, płatnego w czterech ratach rocznych: (…) zł płatne do (…) 2026 r.; (…) zł płatne do (…) 2027 r.; (…) zł płatne do (…) 2028 r.; (…) zł płatne do (…) 2029 r. Obdarowana (…) przyjęła powyższe polecenie i zobowiązała się do zapłaty ww. kwot bezpośrednio na rzecz Wnioskodawcy, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, poddając się w tym zakresie egzekucji wprost z aktu notarialnego na podstawie art. 777 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania cywilnego.

3. Wnioskodawca (…) jest synem Darczyńcy (…) oraz bratem Obdarowanej (…). Świadczenie pieniężne, do którego otrzymania uprawniony jest Wnioskodawca, nie stanowi zapłaty za jakiekolwiek świadczenie wzajemne ze strony Wnioskodawcy − ma ono charakter jednostronnego, nieodpłatnego przysporzenia, którego źródłem jest wola Darczyńcy wyrażona w poleceniu zawartym w umowie darowizny.

4. (…) 2026 r., a więc przed terminem wymagalności pierwszej raty ((…) 2026 r.), Obdarowana dokonała na rzecz Wnioskodawcy częściowej wpłaty w wysokości (…) zł, stanowiącej połowę pierwszej raty świadczenia ((…) zł). Pozostała część pierwszej raty ((…) zł) pozostaje płatna do (…) 2026 r. Na dzień złożenia wniosku Wnioskodawca nie otrzymał żadnych innych kwot z tytułu polecenia.

Pytanie

Czy świadczenie pieniężne w łącznej wysokości (…) zł, otrzymywane przez Wnioskodawcę w ratach (w tym w części przed terminem wymagalności raty) na podstawie polecenia darowizny nałożonego przez matkę (Darczyńcę) na siostrę Wnioskodawcy (Obdarowaną), stanowi nabycie tytułem polecenia darczyńcy w rozumieniu art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, dla którego:

a) przynależność do grupy podatkowej oraz możliwość zastosowania zwolnienia z art. 4a ustawy ustala się na podstawie stopnia pokrewieństwa pomiędzy Wnioskodawcą a Darczyńcą (matką), a nie pomiędzy Wnioskodawcą a Obdarowaną (siostrą);

b) obowiązek podatkowy powstaje odrębnie w dniu faktycznego wykonania (zapłaty) każdej kwoty składającej się na świadczenie − w tym w odniesieniu do kwoty (…) zł otrzymanej (…) 2026 r., a więc przed terminem wymagalności raty, obowiązek podatkowy powstał już w tym dniu, niezależnie od umownego terminu płatności całej raty;

c) warunkiem skorzystania ze zwolnienia jest zgłoszenie nabycia na formularzu SD-Z2 właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy liczonym odrębnie dla każdej otrzymanej kwoty, od dnia jej faktycznego otrzymania − a zatem w odniesieniu do kwoty (…) zł otrzymanej (…) 2026 r., termin ten upływa z dniem (…) 2027 r.?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, na wszystkie postawione powyżej pytania (a−c) należy odpowiedzieć twierdząco.

Ad a) Właściwa relacja pokrewieństwa.

Wskazał Pan, że zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, podatkowi podlega nabycie przez osoby fizyczne rzeczy znajdujących się na terytorium RP lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium RP tytułem m.in. polecenia darczyńcy. Instytucja polecenia (art. 893 Kodeksu cywilnego) polega na obciążeniu obdarowanego obowiązkiem oznaczonego działania lub zaniechania, bez czynienia kogokolwiek wierzycielem − jednakże osoba, na której rzecz polecenie ma być wykonane, może domagać się jego wykonania, jeżeli stała się stroną umowy albo gdy przemawia za tym charakter polecenia. W analizowanym stanie faktycznym adresatem przysporzenia jest Pan, a źródłem tego przysporzenia (causa) jest wola Darczyńcy, nie zaś odrębne, niezależne od darowizny zobowiązanie Obdarowanej. Skoro ustawodawca w art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn samodzielnie identyfikuje „nabycie tytułem polecenia darczyńcy” jako odrębny (od zwykłej darowizny) tytuł opodatkowania, to konsekwentnie dla celów ustalenia grupy podatkowej (art. 14 ustawy o podatku od spadków i darowizn) oraz zakresu zwolnienia z art. 4a ustawy − decydujący jest stosunek osobisty łączący nabywcę (Pana) z Darczyńcą, tj. osobą, od której w istocie pochodzi przysporzenie majątkowe, a nie stosunek łączący Pana z Obdarowaną, która pełni jedynie funkcję wykonawcy woli Darczyńcy. Jest Pan synem Darczyńcy, a zatem należy wobec niej do kręgu osób wskazanych w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn (zstępny). W konsekwencji nabycie przez Pana praw majątkowych tytułem polecenia darczyńcy podlega − po spełnieniu warunków formalnych − zwolnieniu z opodatkowania w całości, niezależnie od tego, że fizycznym wykonawcą świadczenia (płatnikiem środków) jest Pana siostra.

Ad b) Moment powstania obowiązku podatkowego.

Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 3 (winno być pkt 5) ustawy o podatku od spadków i darowizn, obowiązek podatkowy przy nabyciu w drodze polecenia darczyńcy powstaje z chwilą wykonania polecenia. Dla powstania tego obowiązku decydujące znaczenie ma faktyczne dokonanie świadczenia, a nie umowny termin jego wymagalności. Ponieważ świadczenie zostało rozłożone na cztery odrębnie wymagalne raty roczne, każda faktycznie zapłacona kwota stanowi odrębne, samodzielne „wykonanie polecenia” w rozumieniu ww. przepisu. Skoro w dniu (…) 2026 r. rzeczywiście otrzymał Pan kwotę (…) zł tytułem części pierwszej raty, to w tym właśnie dniu − a nie w umownym terminie płatności całej raty ((…) 2026 r.) − doszło do częściowego wykonania polecenia. Obowiązek podatkowy dla tej kwoty powstał zatem (…) 2026 r., niezależnie od tego, kiedy zostanie zapłacona i odrębnie rozliczona pozostała część pierwszej raty ((…) zł, wymagalna do (…) 2026 r.).

Ad c) Zgłoszenie SD-Z2 i termin.

Warunkiem zwolnienia, o którym mowa w art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, jest zgłoszenie nabycia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego. Skoro − zgodnie ze stanowiskiem przedstawionym w pkt b) − obowiązek podatkowy powstaje odrębnie dla każdej faktycznie otrzymanej kwoty, w dacie jej otrzymania, to 6-miesięczny termin na złożenie zgłoszenia SD-Z2 powinien być liczony odrębnie dla każdej kwoty, począwszy od dnia jej otrzymania przez Pana. W odniesieniu do kwoty (…) zł otrzymanej (…) 2026 r., termin na zgłoszenie SD-Z2 upływa zatem z dniem (…) 2027 r., niezależnie od terminu zgłoszenia pozostałej części pierwszej raty oraz kolejnych rat. Wskazuje Pan, że powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w ugruntowanej praktyce interpretacyjnej dotyczącej opodatkowania poleceń darczyńcy na rzecz osób trzecich, zgodnie z którą prawnopodatkowa ocena takiego nabycia odbywa się „w relacji” do darczyńcy, a nie do formalnego wykonawcy polecenia.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest częściowo prawidłowe i częściowo nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478):

Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: darowizny, polecenia darczyńcy.

Przepisy ww. ustawy nie definiują pojęć: darowizna czy polecenie darczyńcy, a zatem należy odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).

Z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że:

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Stosownie do treści art. 890 § 1 cyt. Kodeksu:

Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

Z kolei w myśl art. 893 ww. Kodeksu:

Darczyńca może włożyć na obdarowanego obowiązek oznaczonego działania lub zaniechania, nie czyniąc nikogo wierzycielem (polecenie).

Artykuł 894 § 1 tego Kodeksu stanowi, że:

Darczyńca, który wykonał zobowiązanie wynikające z umowy darowizny, może żądać wypełnienia polecenia, chyba że ma ono wyłącznie na celu korzyść obdarowanego.

Jednym z elementów dodatkowych umowy darowizny, który może, ale nie musi się w niej znaleźć, jest polecenie, które darczyńca może nałożyć na obdarowanego. Polecenie polegać może na obowiązku określonego działania lub zaniechania przez obdarowanego, który nie stanowi jednak źródła wierzytelności oraz nie musi mieć nawet związku z przedmiotem darowizny. Obowiązek wynikający z polecenia może przynosić korzyść darczyńcy, obdarowanemu lub osobie trzeciej.

Osoba, która odnosi korzyść z polecenia, określana jest mianem beneficjenta. To on (beneficjent) w takim przypadku jest osobą, która staje się faktycznym nabywcą własności rzeczy lub praw majątkowych wskazanych w poleceniu po jego wykonaniu. Nabycie tytułem polecenia darczyńcy stanowi odrębny od darowizny przedmiot opodatkowania na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

W myśl art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

Jak wynika z treści art. 6 ust. 1 pkt 5 tej ustawy:

Obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu z polecenia darczyńcy – z chwilą wykonania polecenia.

Stosownie do treści art. 6 ust. 1a cyt. ustawy:

Jeżeli nabycie następuje w częściach, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą nabycia poszczególnych części.

Art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 tej ustawy stanowi, że:

Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej 36 120 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej.

Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.

Zgodnie z art. 9 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

W przypadku nabycia tytułem polecenia za zbywcę uznaje się odpowiednio darczyńcę lub spadkodawcę. W przypadku gdy darczyńca nakłada na obdarowanego tytułem polecenia obowiązek przeniesienia własności rzeczy lub przeniesienia (ustanowienia) praw na rzecz darczyńcy, za zbywcę uważa się obdarowanego.

W myśl art. 14 ust. 1 omawianej ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca.

Stosownie zaś do treści art. 14 ust. 2 cyt. ustawy:

Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.

Według art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Do I grupy podatkowej zalicza się: małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.

Jak wynika z przywołanych przepisów nabycie tytułem polecenia rodzi obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn. Obowiązek ten powstaje z chwilą wykonania polecenia.

Niezależnie od powyższego, ustawodawca przewidział zwolnienie podmiotowe w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Stosownie do treści art. 4a ust. 1 ww. ustawy:

Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:

1)  zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 1a-2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia – w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz

2)  w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a ich wartość doliczona do wartości majątku nabytego dotychczas od tej samej osoby w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 - udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.

Stosownie do art. 4a ust. 3 cyt. ustawy:

W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1-2, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.

Przy czym, w myśl art. 4a ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:

1) wartość majątku ostatnio nabytego doliczona do wartości majątku nabytego dotychczas od tej samej osoby lub po tej samej osobie w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok nie przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub

2) nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego albo w tej formie zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron.

Jak wynika z wyżej powołanych przepisów prawa, nabycie tytułem polecenia darczyńcy rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dokonane przez osoby wymienione w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, jest zwolnione z podatku od spadku, jeżeli zostaną spełnione warunki wymienione w art. 4a ust. 1 pkt 1 i 2.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, że (…) 2026 r. przed notariuszem, sporządzona została umowa darowizny z poleceniem. Darczyńca – (…) − darowała córce (…): odrębną własność lokalu mieszkalnego, wraz z prawami związanymi; udział (…) w nieruchomości gruntowej − działka nr (…); udział (…) w nieruchomości gruntowej − działka nr (…), stanowiącej drogę wewnętrzną. Łączną wartość przedmiotu darowizny strony określiły na kwotę (…) zł. Darczyńca, działając na podstawie art. 893 Kodeksu cywilnego, włożyła na obdarowaną obowiązek wykonania polecenia, polegającego na dokonaniu świadczenia pieniężnego na rzecz syna Darczyńcy (a brata Obdarowanej) – Pana − w łącznej wysokości (…) zł, płatnego w czterech ratach rocznych: (…) zł płatne do (…) 2026 r.; (…) zł płatne do (…) 2027 r.; (…) zł płatne do (…) 2028 r.; (…) zł płatne do (…) 2029 r.

Jak już wyżej wskazano, nabycie tytułem polecenia darczyńcy stanowi odrębny przedmiot opodatkowania na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

W opisanym zdarzeniu nabędzie Pan tytułem polecenia darczyńcy – środki pieniężne. Z treści wniosku wynika bowiem, że darująca (Pana matka) przekazując w akcie notarialnym darowiznę (odrębną własność lokalu mieszkalnego, udział w nieruchomościach gruntowych) obdarowanej (Pana siostrze) dała określone polecenie (zobowiązanie) co do przekazania środków pieniężnych osobie trzeciej – Panu (nie jest Pan więc stroną umowy, a beneficjentem polecenia). Pana siostra oświadczyła w ww. akcie notarialnym, że zobowiązanie przyjmuje.

Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca a zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.

Przynależności do grupy podatkowej osoby wykonującej polecenie darczyńcy nie ma znaczenia. Istotna jest wyłącznie relacja (przynależność do grupy podatkowej) istniejąca pomiędzy Panem jako otrzymującym środki pieniężne (nabywcą) a zbywcą (Pana matką), która w umowie darowizny sformułowała polecenie przekazania środków pieniężnych przez obdarowaną (Pana siostrę).

Zgodnie z powołanym powyżej art. 9 pkt 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn w przypadku nabycia tytułem polecenia za zbywcę uznaje się darczyńcę, czyli w opisanej sytuacji Pana matkę. W relacji z matką, która jest Pana wstępnym, należy Pan do tzw. „zerowej” grupy podatkowej, dla której przewidziane jest zwolnienie, o którym mowa w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Zatem Pana stanowisko, zgodnie z którym przynależność do grupy podatkowej oraz możliwość zastosowania zwolnienia z art. 4a ustawy ustala się na podstawie stopnia pokrewieństwa pomiędzy Panem a Darczyńcą, jest prawidłowe.

Jak wynika z art. 6 ust. 1 pkt 5 cyt. ustawy przy nabyciu z polecenia darczyńcy obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wykonania polecenia. Jeśli polecenie ma być wykonane w częściach (ratach), obowiązek podatkowy powstaje odrębnie dla każdej raty – w momencie faktycznego spełnienia (wypłaty) każdego świadczenia.

Tym samym Pana stanowisko, zgodnie z którym obowiązek podatkowy powstaje odrębnie w dniu faktycznego wykonania (zapłaty) każdej kwoty składającej się na świadczenie, również jest prawidłowe.

Odnosząc się do kwestii składania SD-Z2, jako warunków do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn wskazuję, że stosownie do ww. przepisu, w sytuacji otrzymania środków pieniężnych tytułem polecenia darczyńcy:

- zwolnieniem objęte jest nabycie przez osoby, których łączą relacje ściśle w przepisie określone (tzw. grupa zerowa);

- niezbędne jest udokumentowanie otrzymania środków pieniężnych dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym;

- warunkiem dla skorzystania ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn jest zgłoszenie w określonym terminie faktu nabycia majątku naczelnikowi właściwego urzędu skarbowego (z wyjątkami ściśle w ustawie określonymi).

Zgłoszenie powinno zostać złożone – co do zasady na formularzu SD-Z2 – w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego. Jednakże – zgodnie z zacytowanym powyżej art. 4a ust. 4 ww. ustawy są sytuacje wyłączające ten obowiązek.

W odniesieniu do Pana wątpliwości dotyczących obowiązku zgłaszania każdej raty otrzymanej tytułem polecenia (tym tej otrzymanej (…) 2026 r.), wykonanego na podstawie umowy darowizny w formie aktu notarialnego, należy przeanalizować treść art. 4a ust. 4 pkt 2 ww. ustawy.

W myśl tego przepisu, obowiązek zgłoszenia nie dotyczy m.in. przypadku, gdy nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego albo gdy w tej formie zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron.

W przedstawionym zdarzeniu w formie aktu notarialnego została zawarta umowa darowizny z poleceniem na Pana rzecz, a obdarowana oświadczyła, że zobowiązanie to przyjmuje, a zatem spełniony zostanie także warunek do skorzystania ze zwolnienia z art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn – sposób poinformowania naczelnika organu podatkowego o nabyciu. Dla skorzystania ze zwolnienia nie ma obowiązku zgłaszania nabycia, w sytuacji gdy wypełnione są warunki określone w art. 4a ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. A tak jest w opisanej przez Pana sprawie.

Zatem w sytuacji gdy udokumentuje Pan otrzymanie środków pieniężnych dowodem przekazania na Pana rachunek płatniczy, na Pana rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym, to wówczas zostaną spełnione wszystkie warunki do uzyskania zwolnienia w podatku od spadków i darowizn.

Zatem wbrew Pana stanowisku, nie jest Pan zobowiązany do zgłoszenia nabycia na podstawie opisanego we wniosku polecenia darczyńcy, bowiem stosownie do treści art. 4a ust. 4 pkt 2 ww. ustawy, obowiązek poinformowania naczelnika urzędu skarbowego o tym nabyciu w Pana sytuacji nie występuje.

Zatem w tej części Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja jest zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia i zastosuje się Pan do interpretacji.

-    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.